ผลการค้นหา

ส่วนหน้า* *ส่วนหน้า *ส่วนหน้า*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 85 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ส่วนหน้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

rear

ส่วนหลัง

ADJ

กะโหลกศีรษะมีส่วนที่เจริญเติบโตมากอยู่ 3 แห่ง ติดต่อซึ่งกันและกัน คือ สมองส่วนหลัง สมองส่วนกลาง และสมองส่วนหน้า
 EN-TH Dictionary

appendage

รยางค์

N

เนื่องจากรยางค์ส่วนหน้าของนกเปลี่ยนไปเป็นปีกสำหรับบิน ดังนั้นการจับหาอาหารจึงกลายเป็นหน้าที่ของปาก

ส่วนที่ยื่นออกจากส่วนหลักของอวัยวะของสิ่งมีชีวิต
 EN-TH Dictionary

อารัมภ,อารัมภ-,อารัมภะ,อารัมภ์

[อารำพะ-] น. การปรารภ มักใช้เป็นส่วนหน้าของคำสมาส เช่น อารัมภบท อารัมภกถา; การเริ่มต้น, การตั้งต้น, ในคำว่า วิริยารัมภะ = การเริ่มต้นความเพียร; ความเพียร. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ทศ,ทศ,ทศ-

[ทด, ทดสะ-] น. เรียกเหรียญทองสมัยรัชกาลที่ ๔ ชนิดหนึ่ง มีค่าเท่ากับ ๑ ใน ๑๐ ของชั่ง = ๘ บาท ว่า ทองทศ. ว. สิบ, มักใช้เป็นส่วนหน้าสมาส.
 พจนานุกรมไทย

หน้าท้อง

น. ส่วนหน้าของท้อง ตั้งแต่ลิ้นปี่จนถึงบริเวณต้นขา เช่น ฉีดเซรุ่มป้องกันพิษสุนัขบ้าที่หน้าท้องหลังจากถูกสุนัขกัด; โดยปริยายหมายถึงท้องที่ยื่นเพราะมีไขมันมาก เช่น ผู้หญิงคนนี้สวยดี เสียแต่มีหน้าท้อง.
 พจนานุกรมไทย

มือ ฝ่ามือ ตบด้วยฝ่ามือ คุม ควบคุม อุ้งตีนของสัตว์บางประเภท เหล็กเกือกม้า พื้นรองเท้าทั้งที่อยู่ส่วนหน้าและส่วนหลังหรือส้น

掌

[zhǎng]
 คำศัพท์ไทย – จีน

คันธ,คันธ-,คันธะ

[คันทะ-] (แบบ) น. กลิ่น, กลิ่นหอม, เมื่อใช้เป็นส่วนหน้าสมาส แปลว่า หอม. (ป., ส.); ชื่อช้างตระกูล ๑ ใน ๑๐ ตระกูล เรียกว่า คันธหัตถี กายสีไม้กฤษณา มีกลิ่นตัวหอม. (ดู กาฬาวก).
 พจนานุกรมไทย

serow

กูรำ

N

ตามเทือกเขาหินปูนที่มีหน้าผาชันและมีต้นไม้ขึ้นปกคลุมพอสมควร มักเป็นที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติของสัตว์ป่าหายากชนิดหนึ่ง คือกูรำ

ชื่อสัตว์เคี้ยวเอื้องชนิด Capricornis sumatraensis ในวงศ์ Bovidae รูปร่างคล้ายแพะ ขนสีดำ บางตัวมีสีขาวแซม ขายาวและแข็งแรง มีต่อมน้ำมันตรงส่วนหน้าของตาทั้ง 2 ข้าง มีเขาทั้งตัวผู้และตัวเมีย ชอบอยู่ตามภูเขาหรือหน้าผาสูงๆ
 EN-TH Dictionary

ทูกัง

น. ชื่อปลาทะเลชนิด Arius leiotetocephalus ในวงศ์ Ariidae ไม่มีเกล็ด มีหนวด ส่วนหน้าของครีบหลังและครีบอกมีก้านครีบเป็นเงี่ยง จัดอยู่ในพวกปลากดขนาดใหญ่ แต่แตกต่างจากปลาชนิดอื่นในสกุลเดียวกัน โดยมีกระดูกบริเวณท้ายทอยเป็นแผ่นกลมรีใหญ่กว่าชนิดอื่น ๆ ทั้งหมด อาศัยอยู่ตามชายฝั่งทะเลหรือนํ้ากร่อยโดยเฉพาะบริเวณปากแม่นํ้า, ทุกัง ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

เขี้ยวแก้ว

น. เขี้ยวของพระพุทธเจ้า เรียกว่า พระเขี้ยวแก้ว; เขี้ยวของงูพิษ อยู่บริเวณส่วนหน้าของขากรรไกรบน มีขนาดใหญ่และยาว เช่น งูจงอาง งูเห่า งูเขียวหางไหม้, ถ้าอยู่บริเวณท้ายขากรรไกรบน เรียกว่า เขี้ยวแก้วใน หรือ เขี้ยวแก้วใต้ตา เช่น งูปล้องทอง งูเขียวหัวจิ้งจก; เขี้ยวที่งอกอยู่กลางเพดานปากของหนุมาน.
 พจนานุกรมไทย

กษิดิ,กษีดิ

[กะสิดิ, กะสีดิ] (แบบ) น. แผ่นดิน. (ส. กฺษิติ), ในบทกลอนใช้เป็นส่วนหน้าสมาส แปลว่า พระเจ้าแผ่นดิน เช่น กษิดินทรทายทานแล้ว. (ส. กฺษิติ + อินฺทฺร), อนนว่ากษีดิศรสุริยทงงหลาย. (ส. กฺษิติ + อีศฺวร), อนนว่าพระแพศยันดรกษิดิศวร์. (ส. กฺษิติ + อีศฺวร). (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์, วนปเวสน์).
 พจนานุกรมไทย

ดัก

น. (๑) ชื่อปลานํ้าจืดขนาดเล็กชนิด Amblyceps mangois ในวงศ์ Amblycipidae มีหนวด ไม่มีเกล็ด ลำตัวยาว แบนข้าง ครีบหลังตอนแรกและครีบอกมีก้านครีบเป็นเงี่ยง มีแผ่นเนื้ออยู่ส่วนหน้าของครีบอก ครีบหลังตอนที่ ๒ เป็นแผ่นเนื้อ ครีบหางเป็นแฉก พบอาศัยอยู่ตามแหล่งต้นนํ้าลำธาร. (๒) ชื่อปลาดุกนํ้าจืดชนิด Clarias melanoderma ในวงศ์ Clariidae รูปร่างคล้ายปลาดุกอุยและปลาดุกด้านซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน เว้นแต่เป็นชนิดเดียวที่ขอบหน้าของเงี่ยงครีบอกจักเป็นฟันเลื่อย.
 พจนานุกรมไทย