ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 85 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สัตย,สัตย-,สัตย์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ใจจริง จริงใจ น้ำใสใจจริง สัตย์ซื่อ ขอร้อง

恳

[kěn]
 คำศัพท์ไทย – จีน

เต็มไปด้วยความจริงใจเต็มไปด้วยน้ำใสใจจริงเต็มไปด้วยความสัตย์ซื่อ

恳挚

[kěn zhì]
 คำศัพท์ไทย – จีน

have an audience of the king

เฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท

V

นายกรัฐมนตรีนำคณะรัฐมนตรีเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท เพื่อถวายสัตย์ปฏิญาณก่อนเข้ารับหน้าที่

คำราชาศัพท์ หมายถึงเข้าพบพระมหากษัตริย์หรือพระบรมราชินีนาถ
 EN-TH Dictionary

ชีพ,ชีพ-

[ชีบ, ชีบพะ-] น. ชีวิต เช่น เสียชีพอย่าเสียสัตย์; ความเป็นอยู่, ความดำรงชีวิตอยู่ เช่น ค่าครองชีพ. (ป., ส. ชีว).
 พจนานุกรมไทย

สัตยาบัน

น. (กฎ) การยืนยันรับรองความตกลงระหว่างประเทศที่ได้กระทำขึ้นไว้; การรับรองนิติกรรมที่เป็นโมฆียะอันเป็นผลให้นิติกรรมนั้นสมบูรณ์มาแต่เริ่มแรก; (กลอน) การอ้างความสัตย์. (ส. สตฺย + อาปนฺน).
 พจนานุกรมไทย

religious precept

ศีล

N

หากผู้แทนของกองทัพไทยวางตัวเป็นผู้ที่มีศีลมีสัตย์ ย่อมทำให้ชื่อเสียงของบ้านเมืองดี และเป็นที่นับถือ

ข้อบัญญัติที่กำหนดทางปฏิบัติกายและวาจาทางพระพุทธศาสนา
 EN-TH Dictionary

อาชวะ

[อาดชะวะ] น. ความซื่อตรง, ความตรงไปตรงมา, ความมีสัตย์, เป็นธรรมข้อ ๑ ในทศพิธราชธรรม. (ดู ทศพิธราชธรรม หรือ ราชธรรม). (ป. อาชฺชว; ส. อารฺชว).
 พจนานุกรมไทย

พึงเป็นคนไม่เบียดเบียน (ผู้อื่น) และพึงกล่าวแต่คำสัตย์อย่างนี้ ละไปจากโลกนี้ไปสู่โลกอื่นแล้ว ย่อมไม่เศร้าโศก

หมวดพิเศษสำหรับบุคคลทั่วไป
 พุทธสุภาษิต

ตระบัด

[ตฺระ-] (โบ) ก. ฉ้อโกง เช่น บ่อยู่ในสัตย์ ตระบัดอาธรรม์. (เสือโค), กระบัด ประบัด หรือ สะบัด ก็ใช้, ยืมหรือกู้เอาทรัพย์เขาไปแล้วโกงเอาเสีย, ยักยอก, ใช้อย่าง สะบัด ก็มี.
 พจนานุกรมไทย

พูดคำสัตย์จริงหนึ่ง รักคนทุกคนหนึ่ง ใกล้ชิดผู้มีเมตตาการุณย์หนึ่ง ถ้าปฏิบัติได้อย่างนี้ หากพอมีเรี่ยวแรงอยู่บ้าง จึงค้นคว้าหาความรู้ต่อไป
 ปรัชญาสามก๊ก

สาบาน

ก. กล่าวคำปฏิญาณโดยอ้างสิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นพยาน, ประเพณีเดิมจะต้องดื่มนํ้าพระพุทธมนต์ นํ้าเทพมนตร์ หรือ สุราผสมเลือดที่ผู้ร่วมกล่าวคำปฏิญาณกรีดให้หยดลงไปด้วย เช่น สาบานเป็นพี่น้องกัน เพื่อนร่วมสาบาน; (กฎ) กล่าวคำปฏิญาณตามลัทธิศาสนาหรือจารีตประเพณีแห่งชาติของตนว่า จะให้การตามสัตย์จริง. (ป. สปน; ส. ศปน).
 พจนานุกรมไทย

ผู้ใดมีความสัตย์ มีธรรม มีความไม่เบียดเบียน มีความสำรวม และมีความข่มใจ ผู้นั้นแลชื่อว่าผู้มีปัญญา หมดมลทิน เขาเรียกท่านว่า เถระ

หมวดบุคคล
 พุทธสุภาษิต