ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ถิ่น-อีสาน) น. ข้าวตอก; โดยปริยายหมายถึงเสียงดังอย่างเสียงแตกของข้าวตอกที่ดังรัว เช่น เสียงพิมพ์ดีดดังอย่างข้าวตอกแตก.
(กลอน) ว. อาการสั่นรัว ๆ เช่น ความกลัวตัวสั่นอยู่ท้าวท้าว. (สังข์ทอง).
ว. เร่า ๆ, สั่นรัว, (ใช้แก่กิริยาดิ้นเป็นต้น), หรบ ๆ ก็ว่า.
ก. ยอบตัวลง, หมอบลง, คุกเข่า. ว. มีอาการสั่นรัว ๆ อย่างคนเป็นไข้ เรียกว่า สั่นเทา.
連打
れんだ
n
ว. รัว ๆ, สั่นถี่ ๆ, สั่นสะท้าน, เช่น กลัวจนตัวสั่นระรัว เสียงสั่นระรัว.
ออกเสียง
V
ครูภาษาไทยสอนเด็กให้รัวลิ้นไว้เพื่อหัดออกเสียง ร
ฉาบ
N
เขาตีฉาบรัวถี่ขึ้นแรงกว่าเดิมเพื่อเรียกความสนใจจากผู้ชม
เครื่องตีประกอบจังหวะชนิดหนึ่ง ทำด้วยโลหะ รูปร่างเป็นแผ่นกลมคล้ายจาน แต่มีปุ่มนูนขึ้นตรงกลาง เจาะรูตรงกลางปุ่มไว้ร้อยเชือกหรือเส้นหนังสำหรับถือตี
ปืนกล
ทหารรัวปืนกลยิงอีกพักใหญ่เพื่อข่มขวัญฝ่ายตรงข้าม
ปืนชนิดที่ทำงานโดยใช้กลไกเพื่อให้ยิงเร็ว
มุทิงค์
เสียงมุทิงค์และเสียงฉาบเร่งรัวขึ้น หลังจากที่เงียบเสียงไปชั่วระยะเวลาสั้นๆ
โสตประสาท
เสียงระเบิดดังปังขึ้นในโสตประสาท โมมองเห็นขาควายฉีกกระเด็นพร้อมเสียงกระสุนปืนรัวเป็นตับ
ประสาทที่ใช้ฟังเสียง
[-ทอน] ว. สนั่น, หวั่นไหว, สะเทือน, เช่น เสียงเทพอวยอาศิรวาท กำธรอากาศ ฦๅเลวงไชยไชย. (สมุทรโฆษ). (เทียบ ข. กํทร ว่า บรรลือเสียง, ตีรัว).