ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ภูมิ+ฐาน
ภูมิ+
(ไทย) มีสง่า, ผึ่งผาย. (บาลี ไม่มีที่ใช้ - ส่วนแห่งแผ่นดิน, แผ่นดินที่เป็นภาคหรือเป็นส่วนๆ)
ภูมิ+ภาค
ส่วนของแผ่นดิน, ภาคพื้น. (ไทย) หัวเมือง; (ภูมิศาสตร์) อาณาบริเวณที่มีลักษณะบางอย่างเช่นลักษณะทางธรรมชาติ ทางเศรษฐกิจ ทางวัฒนธรรม ทางการเมืองคล้ายคลึงกันจนสามารถจัดเข้าพวกกันได้ และแตกต่างกับบริเวณใกล้เคียงโดยรอบ.
ยุทฺธ+ภูมิ
สนามรบ
พื้นหลัง, ภูมิหลัง
N
หมดภูมิ
V
เมื่อถูกถามมากๆ เข้า เขาก็หมดภูมิที่จะคิดตอบปัญหา
หมดปัญญาแก้ไข
ความขัดสนทางการเงินทำให้เขาหมดภูมิไปได้
หมดความสง่า, ไม่องอาจ, ไม่มีสง่าราศี
ภูมิอากาศ
ภูมิวิทยา
วิชาแร่เป็นแขนงหนึ่งของภูมิวิทยา
วิชาว่าด้วยความรู้เกี่ยวกับประวัติ โครงสร้าง และสภาพของโลก
อวดภูมิ
แสดงให้ผู้อื่นเข้าใจว่าตนมีคุณสมบัติเช่นนั้น ทั้งๆ ที่มิได้มี
ภูมิต้านทาน
หญิงวัยเจริญพันธุ์ร้อยละ 8-10 ยังไม่มีภูมิต้านทานต่อโรคหัดเยอรมัน
สภาพที่ร่างกายมีแรงต่อต้านเชื้อโรคที่เข้าสู่ร่างกาย
ภูมิสถาปัตยกรรม
ผู้ที่จะเข้าเป็นสมาชิกของสมาคม ต้องได้รับปริญญาภูมิสถาปัตยกรรมโดยตรง และมีประสบการณ์การทำงานอย่างน้อย 5 ปี
ปรากฏการณ์เอลนิโนทำให้ภูมิอากาศในภาคอีสานเลวร้ายหนักเข้าไปอีก
สภาพดินฟ้าอากาศโดยทั่วๆ ไป