ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปะวัดตะนะ-, ปะวัด] น. ความเป็นไป. (ป.).
[ปฺระพาด] น. แสงสว่าง. (ส. ปฺรภาส; ป. ปภาส).
ผู้รุ่งเรืองด้วยศิลปะ
สิบ-ปะ-พาด
รังสี + โอภาส
サーヴァッテぃ
n
ผู้ประพฤติตามระเบียบแบบแผน
จิน-นะ-วัด
มีอำนาจ
ประ-พะ-วัด
[พาด] ก. พูด, กล่าว, บอก. (ส.; ป. ภาส).
ภูษา,วัตถา,วัตถาภรณ์,วัตถาลังการ,วัตถ์,อาภรณ์
คำไวพจน์กลุ่ม เครื่องแต่งกาย/เครื่องนุ่งห่ม
[-พาด] ก. พรํ่ากล่าว, พรํ่าสอน. (ส.; ป. อนุภาส).
[ปะระนิมมิตตะวะสะวัดดี, ปอระ-] น. ชื่อสวรรค์ชั้นที่ ๖ แห่งสวรรค์ ๖ ชั้น ได้แก่ จาตุมหาราชหรือจาตุมหาราชิกหรือจาตุมหาราชิกา ดาวดึงส์ ยามา ดุสิต นิมมานรดี และปรนิมมิตวสวัตดี, มีท้าววสวัตดีมารเป็นผู้ครอง.
ปะ-ระ-นิม-มิต-ตะ-วะ-สะ-วัด-ดี