ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
面软
[miàn ruǎn]
น. โลหะเจือชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยตะกั่วและดีบุก นิยมใช้ทำพระเครื่อง; (โบ) ชิน หรือ ชินธาตุ หมายถึง ดีบุก. (ปรัดเล).
ก. บุอย่างบุทองแดง.
น. ชื่อศาสนาหนึ่งในอินเดีย มีศาสดาชื่อมหาวีระ, เชน หรือ ไชนะ ก็ว่า. (ส.).
慣れ
なれ
n
ชิน
ชิ-นะ
ชิน-นะ
익숙해지다
[อิก-ซู-เค-จี-ดา]
习惯
[xí guàn]