ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. พระเจ้าแผ่นดิน, พระมหากษัตริย์. (ป., ส.).
(เลิก) น. ที่ปรึกษาชั้นสูงของพระมหากษัตริย์.
ก. เสด็จออกว่าราชการแผ่นดิน (ใช้เฉพาะพระมหากษัตริย์).
กษัตรี,กษัตรีย์,นฤปัตนี,นางผู้เป็นใหญ่,นางพญา,บรม,พระนาง,พระมเหสี,พระราชินี,มเหสี,ยุพเรศ,ราชญี,ราชินี,ราชินีนาถ,สมเด็จ,อรไท,อ่อนไท้,เจ้า,เจ้าฟ้า,เทพนารี,เทพิน,เทวี,เยาวเรศ
คำไวพจน์กลุ่ม พระ/เทวดา
คำนาม
เจ้านายที่เป็นผู้หญิง
น. กระดูกพระมหากษัตริย์หรือพระบรมราชวงศ์ชั้นสูง.
พยุหแสนยา
N
เหล่าพยุหแสนยาต่างถวายความเคารพต่อพระมหากษัตริย์
หมู่เสนา
เจ้า
พ่อขุนศรีอินทราทิตย์เป็นเจ้าผู้ครองเมืองสุโขทัย
เชื้อสายของกษัตริย์ นับตั้งแต่ชั้นหม่อมเจ้าขึ้นไป, บางแห่งหมายถึงพระเจ้าแผ่นดินก็มี
尊王
そんのう
n
น. สถานที่เก็บพระราชทรัพย์หรือสิ่งของอันมีค่าอื่น ๆ ของพระมหากษัตริย์.
การทำความเคารพ, การแสดงวันทยาหัตถ์
พระมหาจักรพรรดิ
พุทธศาสนาสอนให้บรรดานักรบ ขุนนาง ให้ความเสียสละกตัญญูรักหมู่คณะ เทิดทูนพระมหาจักรพรรดิ
ประมุขของจักรวรรดิที่มีความยิ่งใหญ่
[กะสัด] น. พระเจ้าแผ่นดิน, ใช้เต็มว่า พระมหากษัตริย์, คนในวรรณะที่ ๒ แห่งสังคมฮินดู ซึ่งมีอยู่ ๔ วรรณะ ได้แก่ วรรณะพราหมณ์ วรรณะกษัตริย์ วรรณะแพศย์ และวรรณะศูทร. (ส. กฺษตฺริย ว่า ผู้ป้องกันภัย, ชาตินักรบ; ป. ขตฺติย). ว. แท้ไม่มีอื่นปน เช่น ทองเนื้อกษัตริย์, เรียกรูปพรรณที่ทำด้วยโลหะมีราคา เช่น ถ้าทำด้วยเงิน ทอง นาก สลับกัน เรียกว่า สามกษัตริย์.