คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ญาณ-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 102 รายการ

ทายาด

ว. ยวดยิ่ง, ยิ่งยวด, เช่น ทนทายาด, พระญาณสมเด็จทรง ทายาด. (ยวนพ่าย).

ณัชญาณ์

มาจาก ณัช เกิดมาเพื่อรู้ กับคำว่า ญาณ ซึ่งแปลว่าความรู้ แปลว่า เกิดมาเพื่อเรียนรู้

นัด-ชะ-ยา

รักขิต

ก. ระวัง, ดูแล, รักษา, (มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส) เช่น พุทธรักขิต ญาณรักขิต. (ป.).

อภิสัมโพธิญาณ

[อะพิสำโพทิยาน] น. ญาณคือความตรัสรู้เองด้วยพระปัญญาอันยิ่ง หมายเฉพาะการตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า.

ลักษณะตามสัญชาติญาณของสัตว์,ลักษณะไร้การปรุงแต่งหรือขัดเกลา,ความดิบ

野性

やせい

n

นักสราช

[นักสะราด] น. ตำแหน่งคนถือธงท้ายเรือพระที่นั่งพาย. (วชิรญาณ).

ไตรโลกย์

(โบ) น. ประชุมโลก ๓ เช่น อันว่าพระไตรโลกย์ครู สวยมภูญาณนายก. (ม. คำหลวง สักบรรพ). (ส.).

เมตตา เป็นเครื่องค้ำจุนโลก (กรมพระยาวชิรญาณวโรรส)

หมวดธรรมเบื้องต้น

reflect

ตริตรอง

V

ญาณพิจารณ์ หรือ วิจารณญาณ หมายถึง ความสามารถในการใช้ปัญญาตริตรองพิจารณาสอบสวนและให้เหตุผลที่ถูกต้อง

คิดใคร่ครวญ, คิดทบทวน, คิดพิจารณา

กังเวียน

น. ขอบผ้าปกกระพองช้าง เช่น จัดพาดกังเวียนวาง ห่อได้. (ตำราช้างคำโคลง-วชิรญาณ เล่ม ๒๑).

อภิญญา

[อะพินยา] น. “ความรู้ยิ่ง” ในพระพุทธศาสนามี ๖ อย่าง คือ ๑. อิทธิวิธิ การแสดงฤทธิ์ได้ ๒. ทิพโสต หูทิพย์ ๓. เจโตปริยญาณ ญาณรู้จักกำหนดใจผู้อื่น ๔. ปุพเพนิวาสานุสติญาณ การระลึกชาติได้ ๕. ทิพจักขุ ตาทิพย์ ๖. อาสวักขยญาณ ญาณรู้จักทำอาสวะให้สิ้นไป. (ป.; ส. อภิชฺา, อภิชฺาน).

อภิญญาณ

[อะพินยาน] น. “ความรู้ยิ่ง” ในพระพุทธศาสนามี ๖ อย่าง คือ ๑. อิทธิวิธิ การแสดงฤทธิ์ได้ ๒. ทิพโสต หูทิพย์ ๓. เจโตปริยญาณ ญาณรู้จักกำหนดใจผู้อื่น ๔. ปุพเพนิวาสานุสติญาณ การระลึกชาติได้ ๕. ทิพจักขุ ตาทิพย์ ๖. อาสวักขยญาณ ญาณรู้จักทำอาสวะให้สิ้นไป. (ป.; ส. อภิชฺา, อภิชฺาน).