ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
亲善
[qīn shàn]
ผู้มีผิวพรรณงดงามสดใส
จิด-ตระ-วัน
,ขจี,งาม,จิตร,จิตร-,ฉายเฉิด,ผ่องใส,พิลาส,รงรอง,รังรอง,วิลาส,ศุภร,ศุภร-,เปล่งปลั่ง,เอี่ยมอ่อง,แจ่มใส,แจ๋วแหวว,แอร่ม,ไม่ขุ่นมัว
(โบ) ก. กันแสง เช่น กำแสงสมรมี กำเสาะจิตรจาบัลย์. (สูตรธนู).
น่ารัก
V
ชาวชนบทส่วนมากน่ารักกว่าคนในเมือง
มีมนุษยสัมพันธ์ดี, มีไมตรีจิตร, มีมิตรจิตมิตรใจ
กะก่อง,งดงาม,งานดี,งาม,จิตร,จิตร-,ดี,ประณีต,พริ้ง,มล่าวเมลา,รงรอง,รจิต,รังรอง,รังเรข,วิภา,สวย,สุทรรศน์,สุทัศน์,หาริ,อภิราม,แฉล้ม,แชล่ม,แสล้ม
คำวิเศษณ์
สวย, ดี, งาม
จ่า
ครูจ่าหน้าซองจดหมายถึงผู้ปกครองของสมจิตร
(แบบ) บ. ใน, ที่, เช่น แล้วจึงตั้งกมลจิตร ประดิษฐ์กำลุงใน หุงการชาลอรรคนิประไพ ก็เผาอาตมนิศกนธ์. (ดุษฎีสังเวย).
[จิด, จิดตะ-] น. ใจ, สิ่งที่มีหน้าที่รู้ คิดและนึก, (โบ เขียนว่า จิตร), ลักษณนามว่า ดวง. (ป. จิตฺต).
ก. เกี่ยง, รังเกียจ, ไม่ลงรอย, เกี่ยงแย่ง, เกี่ยงแย้ง, เช่น คนใดอันรังร้าย จิตรพิศเกียงกล. (จารึกวัดโพธิ์), โดยมากใช้เป็น เกี่ยง.
[จะระทก, -เทิน] (กลอน) ก. สะทก, สะเทิน, งกเงิ่น; จับจด, โบราณเขียนเป็น จรเทิน ก็มี เช่น อ้าแม่อย่าจองจิตรจรเทิน ศุขเพลินภิรมย์สม. (ดุษฎีสังเวย).
[-บัน] (แบบ) ก. หวั่นไหว, กระสับกระส่าย เช่น ดาลดับรงับจิตรจาบัลย์ เทียรทิพยสุคันธ ธรศมาโสรจโทรมสกนธ์. (ดุษฎีสังเวย); กำสรด, ร้องไห้คร่ำครวญ, สะอึกสะอื้น. (ส. จาปลฺย ว่า ความหวั่นไหว).