ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ผู้งดงามและเป็นใหญ่
จิด-วะ-รน
亲善
[qīn shàn]
ผู้มีผิวพรรณงดงามสดใส
จิด-ตระ-วัน
ทิวากาล
ทิวา+กาล
(เวลา) กลางวัน
,ขจี,งาม,จิตร,จิตร-,ฉายเฉิด,ผ่องใส,พิลาส,รงรอง,รังรอง,วิลาส,ศุภร,ศุภร-,เปล่งปลั่ง,เอี่ยมอ่อง,แจ่มใส,แจ๋วแหวว,แอร่ม,ไม่ขุ่นมัว
(โบ) ก. กันแสง เช่น กำแสงสมรมี กำเสาะจิตรจาบัลย์. (สูตรธนู).
น่ารัก
V
ชาวชนบทส่วนมากน่ารักกว่าคนในเมือง
มีมนุษยสัมพันธ์ดี, มีไมตรีจิตร, มีมิตรจิตมิตรใจ
กะก่อง,งดงาม,งานดี,งาม,จิตร,จิตร-,ดี,ประณีต,พริ้ง,มล่าวเมลา,รงรอง,รจิต,รังรอง,รังเรข,วิภา,สวย,สุทรรศน์,สุทัศน์,หาริ,อภิราม,แฉล้ม,แชล่ม,แสล้ม
คำวิเศษณ์
สวย, ดี, งาม
จ่า
ครูจ่าหน้าซองจดหมายถึงผู้ปกครองของสมจิตร
(แบบ) บ. ใน, ที่, เช่น แล้วจึงตั้งกมลจิตร ประดิษฐ์กำลุงใน หุงการชาลอรรคนิประไพ ก็เผาอาตมนิศกนธ์. (ดุษฎีสังเวย).
[จิด, จิดตะ-] น. ใจ, สิ่งที่มีหน้าที่รู้ คิดและนึก, (โบ เขียนว่า จิตร), ลักษณนามว่า ดวง. (ป. จิตฺต).
[วิหาน, วิหาระ-] น. วัด, ที่อยู่ของพระสงฆ์; ที่ประดิษฐานพระพุทธรูป, คู่กับ โบสถ์; การพักผ่อน เช่น ทิวาวิหาร ว่า การพักผ่อนในเวลากลางวัน. (ป., ส.).