ผลการค้นหา

กำบัง* *กำบัง *กำบัง*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 81 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "กำบัง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

blow gently

โกรก

V

บริเวณสำหรับลูกหมูแรกคลอดหลับนอนควรมีที่กำบังลมไว้ประมาณ 3-4 วัน จะช่วยให้ลูกหมูไม่ถูกลมโกรกมากนัก

พัดอยู่เรื่อยๆ
 EN-TH Dictionary

กำแพงป้อมค่าย, นั่นคือป้อมค่ายที่สั้นและเตี้ยที่สร้างบนกำแพงในสมัยโบราณ ซึ่งทหารที่รักษาการณ์จะสามารถใช้กำบังและป้องกันตนเองได้

雉堞

[zhì dié]
 คำศัพท์ไทย – จีน

ฉาทนะ

[ฉาทะนะ] น. เครื่องปิดคลุม, เครื่องกำบัง, หนัง, การซ่อน, การบัง, เช่น ท้าวก็แรงสุกลพัสตรฉาทน อนนขาวตระดาษดุจสังข์ โสดแล. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์). (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

Aegiceras cornicalatum

แสม

N

พื้นที่บริเวณนั้นเป็นอ่าวมีภูเขากำบัง หรือมีหมู่ต้นไม้ใหญ่บังลม เช่นดงมะพร้าว ดงแสมและป่าโกงกางเพื่อทำหน้าที่เป็นแนวต้านลม

ชื่อไม้ต้น 3 ชนิดในสกุล Avicennia วงศ์ Verbenaceae คือ แสมขาว (A. alba Bl.) แสมทะเล (A. marina Vierh.) และ แสมดำ (A. officinalis Linn.)
 EN-TH Dictionary

กล้องปริทรรศน์

[ปะริทัด] น. กล้องชนิดหนึ่งที่ใช้มองดูสิ่งต่าง ๆ ซึ่งมีที่กำบังขวางกั้น หรือใช้มองดูสิ่งต่าง ๆ ที่อยู่เหนือระดับสายตาผู้มอง เช่น กล้องเรือดำน้ำ, กล้องตาเรือ ก็เรียก. (อ. periscope).
 พจนานุกรมไทย

ปริทรรศน์

[ปะริทัด] น. ชื่อกล้องชนิดหนึ่งที่ใช้มองดูสิ่งต่าง ๆ ซึ่งมีที่กำบังขวางกั้น หรือใช้มองดูสิ่งต่าง ๆ ที่อยู่เหนือระดับสายตาผู้มอง เช่น กล้องเรือดำนํ้า, กล้องตาเรือ ก็เรียก. (อ. periscope).
 พจนานุกรมไทย

1สกัด ปิดกั้น ต้านทาน 2 บัง บดบัง ปิดคลุม 3 ของบัง ของกำบัง 4 เกียร์ 5 เครื่องมือที่ใช้มาวัดระดับความร้อน ไฟฟ้า แสงเป็นอาทิ

挡

[dǎng]
 คำศัพท์ไทย – จีน

พนัง

น. ทำนบกั้นนํ้าอย่างใหญ่; เครื่องกั้นเครื่องกำบัง เช่น พนังม้า คือแผ่นหนังสำหรับปิดข้างม้าทั้ง ๒ ข้าง พนังที่นอน คือแผ่นผ้าที่เย็บปิดกั้นรอบข้างที่นอนหรือกั้นภายในที่นอนให้เป็นช่อง ๆ เพื่อยัดนุ่นเป็นลูก ๆ พนังหมอน คือแผ่นผ้าที่เย็บปิดกั้นรอบหมอน.
 พจนานุกรมไทย

กระโจม

น. สิ่งที่ตามปรกติมียอดเป็นลอมอย่างซุ้ม ใช้เป็นเครื่องกำบังแดดลมเป็นต้น, โดยปริยายหมายถึง (๑) สิ่งที่รวมกันเข้าเป็นลอม เช่น กระโจมปืน. (๒) สิ่งที่ผูกรวบยอดให้รวมกัน เช่น ปากผูกกระโจม. (๓) ผ้าที่ทำเป็นลอมเพื่อเข้าไปอยู่ให้เหงื่อออก เช่น เข้ากระโจม; กูบที่มีด้านเปิดโล่ง ๔ ด้าน, โจม ก็ว่า; (ถิ่น) เครื่องสวมศีรษะอย่างหนึ่ง เช่น กระจอนหูแปงประดับแก้วเครื่องเลิศอุดมกระโจมคำสุบเก้าเกษ. (ม. ภาคอีสาน นครกัณฑ์).
 พจนานุกรมไทย