ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
香料
こうりょう
n
香
[xiāng]
เครื่องหอม ดอกไม้สีขาว ออกเป็นช่อ มีกลิ่นหอม
เสา-วะ-คน
สุคนฺธ
กลิ่นดี, กลิ่นหอม.
[คันทะ-] (แบบ) น. กลิ่น, กลิ่นหอม, เมื่อใช้เป็นส่วนหน้าสมาส แปลว่า หอม. (ป., ส.); ชื่อช้างตระกูล ๑ ใน ๑๐ ตระกูล เรียกว่า คันธหัตถี กายสีไม้กฤษณา มีกลิ่นตัวหอม. (ดู กาฬาวก).
芳醇
ほうじゅん
adj-na
芳しい
かんばしい
adj-i
สูดกลิ่น
V
หล่อนสูดกลิ่นดอกไม้อันหอมหวานที่โชยมาเข้าจมูก
ดมกลิ่นโดยหายใจลึก
ต้นไม้ที่มีกลิ่นหอม ใช้ทำอาหาร
N
พืชจำพวก Mentha piperita มีกลิ่นหอม
芳泽
[fāng zé]
(วรรณ) ก. หอมยวนใจ เช่น หอมหื่นรื่นรสเพี้ยง กลิ่นเนื้อนวลนางฯ. (เห่ชมไม้).