ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ดู ระวังไพร, ระวังวัน.
น. พรานป่า.
ก. เสกกิ่งไม้ถือบังตัวให้สัตว์เห็นเป็นป่าไม่เห็นตัวคน ใช้ในการคล้องช้างเป็นต้น.
น. ข้าทาสบริวาร.
ก. ทำพิธีก่อนจะเข้าป่า.
(ปาก) น. ป่า.
[ไพฺร] น. ป่า; ขอบ, ริม, เรียกตอกเส้นกลม ๆ ที่อยู่ใต้ขอบกระบุงกระจาดเป็นต้น ว่า ตอกไพร.
[ไพฺร่] (โบ) น. ชาวเมือง, พลเมืองสามัญ; คนเลว. ว. สามัญ.
น. ลายเขียนเป็นเส้นคิ้วที่หัวโขน.
[ไพฺรจิด] (แบบ) ว. ไพจิตร.
[ไพฺร-] (แบบ) น. ไพชน.
[ไพฺรชะยน] (แบบ) น. ไพชยนต์.