ผลการค้นหา

ค้นเจอ 151 รายการ

มึนเมา

ก. เมาจนรู้สึกมึนหัว.

เมา

ก. อาการที่มึนจนลืมตัวขาดสติเพราะฤทธิ์เหล้าฤทธิ์ยาเป็นต้น เช่น เมาเหล้า เมากัญชา, มีอาการวิงเวียนคลื่นเหียนอาเจียนเพราะโดยสารเรือ รถ เครื่องบิน เป็นต้น เช่น เมาเรือ เมารถ เมาเครื่องบิน, ลุ่มหลงจนลืมตัวเพราะมียศมีอำนาจเป็นต้น เช่น เมายศ เมาอำนาจ.

พจนานุกรมไทย

ไม้เบื่อไม้เมา

ว. ไม่ลงรอยกัน, ขัดแย้งกันเป็นประจำ.

พจนานุกรมไทย

สามเมา

(ปาก) ว. เรียกคนติดเหล้า กัญชา และยาฝิ่น ว่า คนสามเมา.

พจนานุกรมไทย

สำมะเลเทเมา

ก. คบหากันอย่างเลอะเทอะ เช่น พอตกเย็นก็พากันไปสำมะเลเทเมา, ประพฤติเหลวไหลเช่นกินเหล้าเมายาเป็นต้น เช่น เขาชอบสำมะเลเทเมา กลางวันเล่นม้ากลางคืนกินเหล้า.

พจนานุกรมไทย