ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*เดา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 154 รายการ

กระเดาะ

ก. เดาะให้กระเด็นขึ้นเบา ๆ.
 พจนานุกรมไทย

กระเดาะปาก

ก. ทำให้เกิดเสียงดังด้วยการใช้ลิ้นดันเพดานเป็นต้นแล้วสลัดลง.
 พจนานุกรมไทย

กำเดา

น. เลือดที่ออกทางจมูก เรียกว่า เลือดกำเดา. (ข. เกฺดา ว่า ร้อน); แพทย์แผนโบราณเรียกไข้ชนิดหนึ่งที่เกิดจากหวัดว่า ไข้กำเดา.
 พจนานุกรมไทย

กำเดาะ

ว. กระเตาะ, รุ่น, เพิ่งแตกเนื้อสาว. (ปาเลกัว).
 พจนานุกรมไทย

ไข้กำเดา

(โบ) น. ไข้ชนิดหนึ่งที่เกิดจากหวัด.
 พจนานุกรมไทย

เดา

ก. คิดคาดเอาเองโดยไม่มีหลักหรือเหตุผล.
 พจนานุกรมไทย

เดาสวด

ก. เดาไปอย่างไม่รู้อะไรเลย.
 พจนานุกรมไทย

เดาสุ่ม

ก. เดาโดยนึกเอาเองอย่างสุ่มปลา.
 พจนานุกรมไทย

เดาะ

ก. โยนสิ่งของขึ้นแล้วเอาไม้หรือมือตีรับให้กระท้อนขึ้น. ว. ร้าวจวนจะหัก เช่น ไม้คานเดาะ แขนเดาะ; เติมลงนิดหน่อยเพื่อให้คุณภาพเด่นขึ้น เช่น จืดไปเดาะเกลือลงไปหน่อย; (ปาก) โดยปริยายใช้เรียกผู้ที่กำลังจะดี แต่กลับมีข้อบกพร่องเสียกลางคัน, ใช้เป็นคำแทนกริยาหมายความว่า ทำแปลกกว่าธรรมดาสามัญ เช่น ร้อนจะตายเดาะเสื้อสักหลาดเข้าให้.
 พจนานุกรมไทย

เดาะ

น. นม. (ข.).
 พจนานุกรมไทย

เดาะ

ว. อาการเดินอย่างกระปรี้กระเปร่า เช่น เดินเดาะเลาะทางมา.
 พจนานุกรมไทย

พัสเดา

[พัดสะ-] น. ชื่อหวายชนิดหนึ่งใหญ่กว่าหวายตะค้า. (พจน. ๒๔๙๓).
 พจนานุกรมไทย