ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*หวาน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 214 รายการ

เบาหวาน

น. ชื่อโรคชนิดหนึ่งมีระดับนํ้าตาลในเลือดสูงกว่าปรกติ.
 พจนานุกรมไทย

ปากหวาน

ว. พูดจาไพเราะ (มักใช้ในทางที่ล่อใจหรือไม่จริงใจ); อาการที่รู้สึกหวานในปากเมื่อเวลาเป็นไข้.
 พจนานุกรมไทย

เปรี้ยวหวาน

น. ชื่ออาหารคาวชนิดหนึ่ง ใช้ผัก เช่น แตงกวา มะเขือเทศ หอมใหญ่ ผัดกับเนื้อสัตว์ ปรุงให้มีรสออกเปรี้ยวและหวาน.
 พจนานุกรมไทย

ผักหวาน

น. (๑) ชื่อไม้พุ่มชนิด Sauropus androgynus (L.) Merr. ในวงศ์ Euphorbiaceae ยอดกินได้, ผักหวานบ้าน ก็เรียก. (๒) ชื่อไม้ต้นชนิด Melientha suavis Pierre ในวงศ์ Opiliaceae ยอดและดอกอ่อนกินได้, ผักหวานป่า ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

ยี่หร่าหวาน

ดู เทียนข้าวเปลือก.
 พจนานุกรมไทย

เสียงหวาน

น. น้ำเสียงไพเราะนุ่มนวลน่าฟัง.
 พจนานุกรมไทย

เสียงอ่อนเสียงหวาน

น. น้ำเสียงที่ไพเราะน่าฟัง, น้ำเสียงที่แสร้งดัดให้เบา ช้าลง และไพเราะน่าฟัง เพื่อประจบเป็นต้น.
 พจนานุกรมไทย

หวาน

ว. มีรสอย่างรสนํ้าตาล; เพราะ เช่น หวานหู เสียงหวาน, ชุ่มชื่น, ที่รัก เช่น หวานใจ; น่ารักชวนมอง เช่น หน้าหวาน; อ่อนสดใส ในคำว่า สีหวาน; (ปาก) ที่ทำได้ง่าย, ที่ทำได้สะดวก, เช่น เลขข้อนี้หวานมาก. ก. ชำรุดไม่กินเกลียวกัน ในคำว่า เกลียวหวาน.
 พจนานุกรมไทย

หวาน

น. ผักหวาน.
 พจนานุกรมไทย

อดเปรี้ยวไว้กินหวาน

(สำ) ก. อดใจไว้ก่อนเพราะหวังสิ่งที่ดีกว่าข้างหน้า.
 พจนานุกรมไทย

อ่อนหวาน

ว. ไพเราะ, น่าฟัง, เช่น เขาเป็นคนพูดจาอ่อนหวาน; งามละมุนละไม เช่น หน้าตาอ่อนหวาน.
 พจนานุกรมไทย

พระสุพรรณภาชน์

โต๊ะทองคำสำหรับตั้งสำรับคาวหวาน

เครื่องภาชนะใช้สอย
 คำราชาศัพท์