ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
悲痛
[bēi tòng]
沉痛
[chén tòng]
痰
[tán]
สํเวชน
ดู สังเวช. (ไทย) สลดใจ ทำให้เกิดความสงสาร หรือหดหู่; (ปาก) กล่าวถึงการกระทำของผู้อื่นในเชิงเย้ยหยัน ดูหมิ่นดูแคลน ว่าไม่น่าทำเช่นนั้น เช่น น่าสมเพชจัง! ทำตัวแบบนี้.
ความกระตุ้นให้คิด, ความรู้สึกเตือนสำนึก; ความรู้สึกสลดใจที่ทำให้คิดได้ และนึกถึงสิ่งที่ดีงาม ไม่ประมาท เพียรทำความดี หากสลดใจ แล้วจิตหดหู่ ไม่ใช่ความสังเวช. (ไทย) สลดใจ ทำให้เกิดความสงสาร หรือหดหู่
เสมฺห
เศฺลษฺมนฺ
เสลด
น+นาถ
อ+นาถ
ไม่มีที่พึ่ง. (ไทย) น่าสังเวช, น่าสลดใจ
-อนาถ
(ไทย) สลดใจเป็นอย่างยิ่ง. อนาถ=ไม่มีที่พึ่ง