ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ศรี*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 582 รายการ

บายศรีปากชาม

น. บายศรีตองที่จัดวางลงปากชาม.
 พจนานุกรมไทย

พานพระศรี

(ราชา) น. พานใส่หมากพลูของพระเจ้าแผ่นดิน, โบราณเรียก พานพระขันหมาก หรือ พระขันหมาก.
 พจนานุกรมไทย

พูดดีเป็นศรีแก่ปาก

(สำ) น. พูดดีเป็นที่นิยมชมชอบ.
 พจนานุกรมไทย

โพศรีมหาโพธิ

ดู โพ ๑.
 พจนานุกรมไทย

มารศรี

[มาระสี] (แบบ) น. นาง, นางงาม.
 พจนานุกรมไทย

แม่ศรี

น. ชื่อการละเล่นสมัยโบราณอย่างหนึ่ง โดยเชิญผีแม่ศรีมาเข้าทรงหญิงสาว หญิงสาวที่ถูกผีเข้าทรงจะรำได้อย่างสวยงาม นิยมเล่นในเทศกาลสงกรานต์.
 พจนานุกรมไทย

เรือพระที่นั่งศรี

น. เรือหลวงที่จัดเป็นพระราชพาหนะสำรองไปในกระบวนเสด็จทางชลมารค ทอดบัลลังก์กัญญา ดาดหลังคาด้วยผ้าสักหลาดสอดสีอย่างพนักอินทรธนู ถ้าเป็นเรือพระที่นั่งเพิ่มผ้าเยียรบับลายทองกลางกรอบพนักอินทรธนู.
 พจนานุกรมไทย

ศรี

[สี] น. มิ่ง, สิริมงคล, ความรุ่งเรือง, ความสว่างสุกใส, ความงาม, ความเจริญ, เช่น ศรีบ้าน ศรีเรือน ศรีเมือง, ใช้นำหน้าคำบางคำเป็นการยกย่อง เช่น พระศรีรัตนตรัย วัดพระศรีรัตนศาสดาราม. (ส. ศฺรี; ป. สิริ, สิรี).
 พจนานุกรมไทย

ศรี

[สี] น. พลู. (ม.); (ราชา) หมากพลู เรียกว่า พระศรี.
 พจนานุกรมไทย

ศรี

[สี] น. ผู้หญิง. (ข. สี).
 พจนานุกรมไทย

ศรี

[สี] (กลอน) น. ลักษณนามใช้แก่คน เช่น พระปิตุราชมาตุรงค์ทรงพระสรวล เห็นสมควรคู่ครองกันสองศรี. (อภัย).
 พจนานุกรมไทย

ศรีตรัง

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Jacaranda filicifolia D. Don ในวงศ์ Bignoniaceae สูงประมาณ ๑๐ เมตร ใบเป็นฝอยเล็ก ดอกสีนํ้าเงินปนม่วง.
 พจนานุกรมไทย