ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ชื่อเรียกโต๊ะเขียนหนังสือเล็กๆ มีขาเรียวสอบ ตัสสูง มีลิ้นชัก มีชั้น มีช่องใส่ของกระจุกกระจิก ทำในปลายศตวรรษที่ 18
โต๊ะ 3 ขา มีบานพับที่พื้นโต๊ะติดกับขายกพักเก็บพิงข้างฝาได้ ไม่กินเนื้อที่ใช้กันในอเมริกาในศตวรรษที่ 18 เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า tilt-top-table
โต๊ะเล็ก ๆ ใช้กันในศตวรรษที่ 18 มีลักษณะเหมือนโต๊ะลิ้นชักแต่แขวนถุงผ้าติดถ้อยไว้กับโต๊ะ ใช้เก็บของ
สุสานหินอ่อนทัชมาฮาล ที่เมืองอัตรา ในอินเดีย สร้างขึ้นศตวรรษที่ 17
พื้นเรือนที่ปูด้วยแผ่นไม้เป็นชิ้นๆ นำมาปะติดปะต่อกันเป็นลวดลายเราขาคณิตที่เราเรียกกันว่า พื้นปาเกต์ ในปลายศตวรรษที่ 1757 ถึงต้นศตวรรษที่ 18 ใช้กับเครื่องเรือนโดยเฉพาะที่ทำด้วยไม้วอลนัท บางทีก็ทำให้เป็นรูปเปลือกหอยขัดผิวเรียบ
ลักษณะอาคารในศตวรรษที่ 16 - 17 โครงสร้างไม้ ผนังอิฐ เนื้อที่ทางเข้าซึ่งมักมีบันไดอยู่ด้วย
อเมริกันใช้เรียกเก้าอี้ในศตวรรษที่ 18 ที่มีส่วนพนักพิงหลังโค้งเหมือนแอกวัว
ผ้าหุ้มนวมลักษณะเบาๆ ใช้ในศตวรรษที่ 18 หมายถึงที่นอนบรรจุขนนก ต่อมารวมถึงงานปะผ้าสีต่างๆ ตลอดจนการดุนนูนเป็นลวดลายด้วย
แผ่นวีเนียร์ โดยตัดขวางชิ้นไม้เล็กๆ ของไม้วอลนัท ลาเบอร์นัม โอลิฟ และไม้อื่นๆ แสดงให้เห็นลวดลายเป็นวงหมุนของเสี้ยนไม้ขนานกัน ทำให้มีลักษณะคล้ายเปลือกหอย วิธีการเช่นนี้พัฒนาขึ้นในฮอลแลนด์ในครึ่งหลังศตวรรษที่ 17
ลวดบัวแบบคลาสสิค พบมากตามเครื่องเรือนในต้นศตวรรษที่ 16 โดยมากเป็นลวดลายกลมสลับกับลายก้นหอย หรือลายสี่เหลี่ยม
เก้าอี้หรือโซฟา ที่มีพนักเป็นรูปโล่ นิยมใช้กันในช่วง 2 ครึ่งหลังของศตวรรษที่ 18 ลักษณะภายในกรอบรูโล่ มีการตกแต่งมากมายหลายแบบ เช่น พะวงดอกไม้ มีด พู่ขนนก หรือแผ่นหวายถัก
การระบายสีต่างๆ ลงในเครื่องใช้หรือเครื่องปั้นในสมัยอียิปต์โบราณและทำกันมากในอิตาลี ระหว่างสมัยศตวรรษที่ 16