คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ยอง*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 191 รายการ

ผยอง

[ผะหฺยอง] ก. เผ่นโผน; ลำพอง, เย่อหยิ่ง, ฮึกเหิม.

ผันผยอง

ก. เผ่นลำพองหมุนรอบตัว.

ยอง,ยอง,ยอง ๆ

ว. อาการที่นั่งชันเข่าทั้ง ๒ โดยก้นไม่ถึงพื้น เช่น นั่งยองอยู่ในท้องแม่. (ไตรภูมิ), หย่อง ก็ว่า.

ยอง

(กลอน) น. สัตว์ในจำพวกอีเก้ง.

ยอง

น. เส้น, ใย, มักใช้เข้าคู่กับคำ ใย เป็น ยองใย. ว. สุกใส, ยะยอง หรือ ยรรยอง ก็ใช้ แต่มักแปลว่า สุกใส.

ยองใย

น. เส้นใย (แห่งแมงมุม). ว. ผุดผ่องเป็นนํ้านวล เช่น ผิวนวลเป็นยองใย; ใช้เป็นคำเปรียบเทียบว่ามีขนาดเล็กเท่าใยแมงมุม เช่น ไม่มีความผิดแม้เท่ายองใย.

ยองไย่

น. ใยแมงมุม.

ใยยอง

ว. งามผุดผ่อง, งามสุกใส.

ลำยอง

น. ส่วนประกอบช่วงบนของปั้นลมปราสาทหรือวิหาร. ว. สวย, งาม.

สยดสยอง

[สะหฺยดสะหฺยอง] ว. รู้สึกหวาดเสียวมีอาการขนลุกขนพองตามมาด้วย เช่น เห็นเขาใช้ดาบแทงกันจนไส้ทะลักรู้สึกสยดสยอง.

สยอง

[สะหฺยอง] ว. อาการที่ขนลุกขนชันเพราะความหวาดกลัว ในความว่า ขนพองสยองเกล้า.

สยองขวัญ

ว. น่าหวาดกลัวจนขวัญหาย เช่น นวนิยายสยองขวัญ.