ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 212 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*พิษ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไข้พิษ

น. ไข้ที่มีพิษกล้าทำให้เชื่อมซึมไปไม่มีเวลาสร่าง.
 พจนานุกรมไทย

ตรีกาฬพิษ

[-กาละพิด, -กานละพิด] น. พิษกาฬ ๓ อย่าง คือ กระชาย รากข่า รากกะเพรา.
 พจนานุกรมไทย

ถอนพิษ

ก. ทำให้พิษหมด.
 พจนานุกรมไทย

ทรพิษ

น. ชื่อโรคระบาด มักขึ้นตามตัว เป็นเม็ดเล็ก ๆ ดาษทั่วไป เรียกว่า ไข้ทรพิษ, ฝีดาษ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ทำพิษ

(ปาก) ก. ให้ผลร้าย.
 พจนานุกรมไทย

บาดทะพิษ

น. แผลที่ตัวเชื้อโรค Streptococciเข้าไป ทำให้เลือดเป็นพิษ.
 พจนานุกรมไทย

ปัดพิษ

ก. เสกเป่าเพื่อให้พิษหมดไป.
 พจนานุกรมไทย

มลพิษ

[มนละพิด] น. พิษเกิดจากความมัวหมองหรือความสกปรกของสิ่งแวดล้อม เช่นในอากาศหรือในน้ำเป็นต้น; (กฎ) ของเสีย วัตถุอันตราย และมลสารอื่น ๆ รวมทั้งกากตะกอน หรือสิ่งตกค้างจากสิ่งเหล่านั้นที่ถูกปล่อยทิ้งจากแหล่งกำเนิดมลพิษ หรือที่มีอยู่ในสิ่งแวดล้อมตามธรรมชาติ ซึ่งก่อให้เกิดหรืออาจก่อให้เกิดผลกระทบต่อคุณภาพสิ่งแวดล้อม หรือภาวะที่เป็นพิษภัยอันตรายต่อสุขภาพอนามัยของประชาชนได้ และหมายความรวมถึงรังสี ความร้อน แสง เสียง กลิ่น ความสั่นสะเทือน หรือเหตุรำคาญอื่น ๆ ที่เกิดหรือถูกปล่อยออกจากแหล่งกำเนิดมลพิษด้วย. (อ. pollution).
 พจนานุกรมไทย

ยาพิษ

น. สิ่งที่มีพิษมาก กินหรือฉีดเข้าร่างกายเป็นต้นแล้วอาจทำให้ถึงตายได้.
 พจนานุกรมไทย

ระงับ,ระงับ,ระงับพิษ

น. ชื่อไม้พุ่มชนิด Breynia glauca Craib ในวงศ์ Euphorbiaceae คล้ายต้นก้างปลา ใช้ทำยาได้.
 พจนานุกรมไทย

ระเบิดไอพิษ

น. ลูกระเบิดที่บรรจุสารพิษซึ่งเมื่อเกิดการระเบิดขึ้นแล้ว จะกลายเป็นไอหรือควันที่ก่อให้เกิดอันตรายแก่ร่างกายและอาจทำให้ถึงแก่ความตายได้.
 พจนานุกรมไทย

ลมพิษ

น. ผื่นคันเป็นพิษเห่อขึ้นตามผิวหนัง.
 พจนานุกรมไทย