คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*พาล*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 155 รายการ

นงพาล

น. นางรุ่นสาว, นางสาวเด็ก.

บัตรกรุงพาลี

น. ภาชนะทำด้วยกาบกล้วย เป็นรูปกระบะสี่เหลี่ยม สำหรับวางเครื่องเซ่นสังเวย, บัตรพระภูมิ ก็เรียก, เรียกสั้น ๆ ว่า บัตรพลี.

พาล

น. ขน. (ป., ส.).

พาล,พาล,พาลา

(กลอน) ว. อ่อน, เด็ก, รุ่น. (ส., ป.); ชั่วร้าย, เกเร, เกะกะ, เช่น คนพาล. ก. หาเรื่องทำให้วุ่นวาย, หาเรื่องทำให้เดือดร้อน, เช่น พาลหาเรื่อง พาลหาเหตุ. น. คนชั่วร้าย, คนเกเร, เช่น คบคนพาลพาลพาไปหาผิด. (ป.).

พาลกระแชง

(ปาก) ก. พาลหาเรื่องทำให้วุ่นวาย.

พาลรีพาลขวาง

(สำ) ว. ชอบหาเรื่องทะเลาะวิวาท.

พาลี

น. เรียกรอยเป็นชั้น ๆ ที่โคนเขาวัวและควาย.

พาลีหลายหน้า

(สำ) ว. กลับกลอก, ไม่ซื่อสัตย์.

พาลุก

น. ทราย. (ป., ส. วาลุก).

เพาพาล

น. หนุ่มสาวผู้งาม. ว. งามและกำลังรุ่น.

ยุพา,ยุพาน,ยุพาพาล,ยุพาพิน

(กลอน) น. หญิงสาวสวย.

หมาบ้าพาลกระแชง

(สำ) น. คนที่อาละวาดพาลหาเรื่องทำให้วุ่นวายทั่วไปหมด.