ตัวกรองผลการค้นหา
ข.
ย่อมาจากภาษาเขมร
ข
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๒ เป็นพวกอักษรสูง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต.
ทุกข
อ่านว่าทุก-ขะ
ทุกข-
กำจาย
หมายถึงก. กระจาย. (ข. ขฺจาย).
จำเลาะ
หมายถึงก. ทะเลาะ. (ข. เฌฺลาะ).
ดำเนียน
หมายถึง(แบบ) ก. ติเตียน. (ข. ฎํเนียล).
เด็จ
หมายถึงก. ขาด. (ข. ฎาจ่).
ตู
หมายถึงก. เต้า, ไป. (ข. เทา).
เทา
หมายถึงก. ไป, ใช้ว่า เต้า ก็มี. (ข.).
ผสม
หมายถึง[ผะ-] ก. รวมกันเข้า. (ข. ผฺสํ).
ระเลิง
หมายถึงก. โค่น. (ข. รํเลิง).