ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
อะ-เสก-ขะ
ว. สูง. (ข. โฎม).
[ปฺรัก] ว. เงิน. (ข.).
ว. เต็ม. (ข. เพ).
[อะเสกขะ-] น. ผู้ที่ไม่ต้องศึกษาอีก หมายถึง พระอรหันต์. (ป.).
เขต
(กทม.)
ภาษาเขมร
(พจนานุกรม)
พยัญชนะตัวที่ ๒ เป็นพวกอักษรสูง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กกในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต.
ทุก-ขะ
ก. กระจาย. (ข. ขฺจาย).
ก. ทะเลาะ. (ข. เฌฺลาะ).