คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*พณ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 233 รายการ

ประเพณีนิยม

น. ประเพณีของสังคมที่ถือปฏิบัติสืบทอดกันมา.

พณ,ฯพณฯ

[พะนะท่าน] น. คำนำหน้าชื่อหรือตำแหน่งข้าราชการผู้ใหญ่ชั้นรัฐมนตรี เอกอัครราชทูต เป็นต้น. (ย่อมาจากคำ พณหัว พณหัวเจ้า พณหัวเจ้าท่าน).

พณิช

[พะนิด] น. ผู้ค้าขาย, พ่อค้า. (ป., ส. วาณิช).

พณิชย์

[พะ-] น. การค้าขาย. (ส. วณิชฺยา, วาณิชฺย; ป. วาณิชฺช).

เพณี

น. เวณิ, ผมซึ่งเกล้าไว้, สายที่ถัก เช่น อันว่าสร้อยสังวาลเพณี. (ม. คำหลวง ทศพร). (ป., ส. เวณิ).

ราพณ์

[ราบ] น. ชื่อเรียกทศกัณฐ์; ยักษ์. (ส. ราวณ).

ราพณาสูร

[ราบพะนาสูน] (กลอน) น. ยักษ์. (ส. ราวณ + อสุร).

ราพณาสูร

[ราบพะนาสูน] (ปาก) ว. สูญเรียบ, สูญเสียจนหมดเกลี้ยง.

ล้างอาถรรพ์,ล้างอาถรรพณ์

ก. ทำพิธีอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อแก้คุณไสยที่ถูกกระทำหรือแก้อำนาจลึกลับที่เชื่อกันว่าอาจบันดาลให้มีอันเป็นไป.

แหวกประเพณี

ก. ทำผิดประเพณีที่เคยกระทำกันมา.

อาถรรพ์,อาถรรพณ์,อาถรรพณะ

[-ถัน, -ถัน, -ถับพะนะ] น. สิ่งสืบเนื่องจากคัมภีร์อถรรพเวท, การทำพิธีตามตำราไสยศาสตร์เพื่อให้เกิดสิริมงคลป้องกันภยันตราย หรือทำอันตรายผู้อื่น เช่น ทำพิธีฝังเสาหินหรือฝังบัตรพลี ซึ่งเรียกว่า ฝังอาถรรพ์; อำนาจลึกลับที่เชื่อกันว่าอาจบันดาลให้มีอันเป็นไป เช่น ต้องอาถรรพ์ เสานี้มีอาถรรพ์. (ส. อาถรฺวณ; ป. อาถพฺพณ).

จังหวัดเชียงใหม่ : ดอยสุเทพเป็นศรี ประเพณีเป็นสง่า บุปผชาติล้วนงามตา นามล้ำค่านครพิงค์

คำขวัญประจำจังหวัด

จังหวัดเชียงใหม่

ภาคเหนือ