คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "สต*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 324 รายการ

สตันย์

[สะ-] (แบบ) น. นํ้านม. (ส.; ป. ถญฺ;).

สตัพธ์

[สะตับ] (แบบ) ว. แข็งกระด้าง, เย่อหยิ่ง. (ส. สฺตพฺธ; ป. ถทฺธ).

สตัฟฟ์

[สะ-] น. การนำวัสดุบางอย่างบรรจุในโครงหนังสัตว์ซึ่งผ่านกรรมวิธีทางเคมีสำหรับรักษาไม่ให้เน่าเปื่อยแล้วตกแต่งให้ดูเหมือนสัตว์จริง. (อ. stuff).

สตัมภ์

[สะ-] (แบบ) น. เสา, หลัก; เครื่องค้ำจุน. (ส. สฺตมฺภ, สฺตมฺพ; ป. ถมฺภ).

สตางค์

[สะตาง] น. เหรียญกระษาปณ์ปลีกย่อย ๑๐๐ สตางค์ เป็น ๑ บาท, อักษรย่อว่า สต., โดยปริยายหมายถึงเงินที่ใช้สอย เช่น วันนี้ไม่มีสตางค์ติดตัวมาเลย เขาเป็นคนมีสตางค์; ชื่อมาตราชั่งตามวิธีประเพณี สำหรับกำหนดนํ้าหนักเท่ากับเงินหนัก ๐.๑๕ กรัม; (โบ) มาตราวัดน้ำฝนเท่ากับ ๑ ใน ๑๐ ของทศางค์.

สติ

[สะติ] น. ความรู้สึก, ความรู้สึกตัว, เช่น ได้สติ ฟื้นคืนสติ สิ้นสติ, ความรู้สึกผิดชอบ เช่น มีสติ ไร้สติ, ความระลึกได้ เช่น ตั้งสติ กำหนดสติ. (ป.; ส. สฺมฺฤติ).

สติแตก

ก. ควบคุมสติไม่ได้.

สติปัญญา

น. ปัญญารอบคอบ, ปัญญารู้คิด, เช่น เขาเป็นคนมีสติปัญญาดี.

สติปัฏฐาน

น. ชื่อธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่งสติ ๔ อย่าง คือ กาย เวทนา จิต ธรรม. (ป.).

สติฟั่นเฟือน

ว. คุ้มดีคุ้มร้าย.

สติไม่ดี

ว. บ้า ๆ บอ ๆ; หลง ๆ ลืม ๆ เช่น หมู่นี้สติไม่ดี ทำงานผิดพลาดบ่อย ๆ.

สติลอย

ว. เหม่อ, เผลอสติ, เช่น เขาเดินสติลอยเลยถูกรถชน.