ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หู*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 220 รายการ

หูช้าง

น. แผ่นกระดานที่ทำเป็นรูปฉากหรือพัดด้ามจิ้วสำหรับติดกับมุมสิ่งของ, ชื่อฉากซึ่งเป็นเครื่องมือวัดมุมของช่างไม้; แผ่นกระจกหรือพลาสติกที่รถยนต์เป็นรูปคล้ายหูช้าง สำหรับเปิดรับลมหรือระบายลม; ชื่อขนมชนิดหนึ่งปรุงด้วยแป้งกับนํ้าตาลทำเป็นแผ่น ๆ.
 พจนานุกรมไทย

หูช้าง

น. ชื่อปลาทะเลในสกุล Platax วงศ์ Platacidae ลำตัวกว้างแบนข้างมาก รูปร่างคล้ายรูปไพ่โพดำ มีแถบสีดำพาดขวางลำตัว เช่น ชนิด P. orbicularis หูช้างครีบยาว (P. teira).
 พจนานุกรมไทย

หูด

น. โรคผิวหนังชนิดหนึ่งขึ้นเป็นไตแข็ง.
 พจนานุกรมไทย

หูด

ดู ชันโรง.
 พจนานุกรมไทย

หูดับ

ว. อาการของหูที่อื้อไปพักหนึ่งเนื่องจากได้ยินเสียงดังมาก.
 พจนานุกรมไทย

หูดับตับไหม้

ว. ลักษณะเสียงที่ดังมากจนกลบเสียงอื่น.
 พจนานุกรมไทย

หูตัน

ว. อาการที่หูฟังไม่ได้ยินเพราะมีขี้หูเต็มช่องหู, โดยปริยายหมายความว่าไม่ได้ยิน เช่น เรียกเท่าไรก็ไม่ได้ยิน หูตันหรืออย่างไร.
 พจนานุกรมไทย

หูตาสว่าง

ว. รู้เหตุการณ์ดีขึ้น, รู้ความจริงมากขึ้น.
 พจนานุกรมไทย

หูติ

น. การเรียก. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

หูตึง

ว. ฟังอะไรไม่ใคร่ได้ยิน.
 พจนานุกรมไทย

หูตูบ

น. ใบหูตกห้อยลงมา (ใช้แก่หมา); โดยปริยายหมายถึงทำงานอย่างหนักหรือถูกใช้งานอย่างหนัก เช่น ถูกใช้จนหูตูบ วิ่งจนหูตูบ.
 พจนานุกรมไทย

หูแตก

น. แก้วหูแตก, เยื่อในหูสำหรับรับเสียงฉีกขาด, โดยปริยายหมายความว่า มีเสียงดังมาก แต่ก็ไม่ได้ยินราวกับแก้วหูฉีกขาด เช่น หูแตกหรืออย่างไร ตะโกนเรียกเท่าไร ๆ จึงไม่ได้ยิน.
 พจนานุกรมไทย