ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 73 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "แดกดัน, ประชด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

be sarcastic

กระทบกระแทก

V

ทำไมเธอจึงชอบพูดกระทบกระแทกแดกดันฉันจังเลย

ลักษณะการพูดว่าร้ายผู้อื่นซึ่งเป็นบุคคลที่ยู่ร่วมในที่นั้น แต่ไม่เจาะจงว่าพูดถึงใคร
 EN-TH Dictionary

heavily

ขนานใหญ่

ADV

หลังจากดินฟ้าอากาศแห้งแล้งไปนานฝนก็ตกประชดลงมาขนานใหญ่
 EN-TH Dictionary

ประทยด

[ปฺระเทียด] ก. ประชด เช่น จึงจะรุมโรมโซรมประทยด สยดตัดพ้อ. (ม. คำหลวง ชูชก); ว่าร้ายในเชิงเปรียบเทียบ.
 พจนานุกรมไทย

satirize

กระทบกระเทียบ

V

ผมต้องการให้คุณพูดคุยกับผมดีๆ ไม่แดกดัน กระทบกระเทียบเปรียบเปรย ไม่ด่า ไม่ซ้ำเติม ผมขอแค่นี้
 EN-TH Dictionary

มีหน้า

ว. ไม่รู้สึกอาย (ใช้ในความแดกดัน รังเกียจ หรือดูหมิ่น), มักใช้กับคำ ยัง เช่น โกรธกันแล้วยังมีหน้ามาพูด เก่าไม่ใช้ ยังมีหน้ามายืมใหม่อีก.
 พจนานุกรมไทย

สมน้ำหน้า

ว. คำแดกดันหรือซํ้าเติมว่าควรได้รับผลร้ายเช่นนั้น เช่น ขี้เกียจท่องหนังสือ สอบตกก็สมน้ำหน้า, (ปาก) สม ก็ว่า เช่น สมแล้วที่สอบตก เพราะขี้เกียจนัก.
 พจนานุกรมไทย

น้ำหน้า

น. หน้า (ใช้ในความแดกดัน รังเกียจ หรือดูหมิ่น เป็นต้น) เช่น นํ้าหน้าอย่างนี้ทำไม่สำเร็จดอก เกลียดนํ้าหน้า ชังนํ้าหน้า; (โบ; กลอน) นํ้าตา เช่น นํ้าหน้าไล้กำลูน. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).
 พจนานุกรมไทย

คำพูดประชดที่สื่อความหมายตรงข้าม,วิธีการพูดย้อนถามกลับไปที่สื่อความหมายตรงกันข้าม

反語

はんご

n
 คำศัพท์ไทย – ญี่ปุ่น

ประเคน

ก. ถวายของพระโดยวิธียกส่งให้ตามพิธีการที่กำหนดไว้ เช่น ประเคนอาหาร; ส่งให้ถึงมือ (ใช้ในความแดกดัน) เช่น ต้องเอาไปประเคนให้จนถึงที่; (ปาก) ตี เช่น ประเคนกระบาล ๓ ที.
 พจนานุกรมไทย

แหกตา

ก. ใช้มือถ่างเปลือกตาออก, โดยปริยายหมายความว่า ลืมตา (ใช้ในเชิงประชด) เช่น แหกตาดูเสียบ้างซิ, หลอก เช่น ถูกแม่ค้าแหกตา.
 พจนานุกรมไทย

ขับ

ก. ต้อนให้ไป, บังคับให้ไป, ไล่; ไล่ตาม; บังคับให้เคลื่อนไปได้ เช่น ขับเกวียน ขับรถม้า, สามารถบังคับเครื่องยนต์ให้ยานพาหนะเคลื่อนที่ไปได้ เช่น ขับรถ ขับเรือ; บังคับให้ออก เช่น ขับปัสสาวะ; ประชดอย่างล้อ, พูดล้อเพื่อสนุก.
 พจนานุกรมไทย

ศักดินา

น. (โบ) อำนาจปกครองที่นา คิดเป็นจำนวนไร่ต่างกันตามศักดิ์ของแต่ละคน เช่น พระโหราธิบดี เจ้ากรมโหรหน้า มีศักดินา ๓,๐๐๐ ไร่ ยาจก วรรณิพก ทาษ ลูกทาษ มีศักดินา ๕ ไร่. (สามดวง); (ปาก) คำประชดเรียกชนชั้นสูงหรือผู้ดีมีเงินว่าพวกศักดินา.
 พจนานุกรมไทย