ผลการค้นหา

เบื้อง* *เบื้อง *เบื้อง*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 83 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เบื้อง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ลมขึ้น

ก. อาการที่ลมดันออกจากภายในร่างกาย ทำให้หาวเรอหรือให้เกิดอาการวิงเวียน หน้ามืด และอาเจียน ในกรณีหลังนี้บางทีก็เรียกว่า ลมขึ้นเบื้องสูง.
 พจนานุกรมไทย

east

บูรพาทิศ

N

บริเวณเนื้อที่ริมกำแพงเมืองเบื้องบูรพาทิศของกรุงเทพพระมหานครเคยเป็นสวนผลไม้มาก่อน
 EN-TH Dictionary

ละเลง

ก. ป้ายทาหรือไล้ทาให้แผ่ออกไปด้วยวิธีวนเป็นวงกลม ๆ เช่น ละเลงขนมเบื้อง, โดยปริยายหมายความว่า ทำให้เลอะเทอะ เช่น เอาแป้งละเลงหน้า.
 พจนานุกรมไทย

ข้าง

น. เบื้อง เช่น ข้างหน้า ข้างหลัง; ส่วน เช่น ข้างหัว ข้างท้าย; ฝ่าย เช่น ข้างไหน ข้างนี้; สีข้าง เช่น เอาข้างเข้าถู. บ. ใกล้, ริม, เช่น ต้นฝรั่งข้างรั้ว.
 พจนานุกรมไทย

ดอกไม้จีบ

น. เรียกลายแถบเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่จัดเป็นดอกเล็ก ๆ สำหรับประดับที่รังดุมคอพับของเสื้อสากลเบื้องซ้ายแทนเครื่องราชอิสริยาภรณ์, ภาษาปากใช้ว่า ดอกจอก.
 พจนานุกรมไทย

หก

ก. อาการที่ส่วนเบื้องสูงของร่างกาย ของภาชนะ หรือของสิ่งใดสิ่งหนึ่งเอียงลง เทลง ในทันใดจากที่เดิม เช่น หกต่ำหกสูง น้ำหก ข้าวหก, โดยปริยายเรียกอาการเช่นนั้น เช่น กระดานหก.
 พจนานุกรมไทย

the five great rivers of India

ปัญจนที

N

เหล่าอารยะได้แผ่ขยายลงไปจากศูนย์กลางบริเวณที่เรียกว่าปัญจนที สู่เบื้องตะวันออกจนมาตั้งถิ่นใหญ่อยู่ตามลุ่มน้ำคงคา

แม่น้ำ 5 สายในอินเดีย คือคงคา, ยมนา, อจิรวดี, สรภู และมหี
 EN-TH Dictionary

จังหวัดสระแก้ว : ชายแดนเบื้องบูรพา ป่างามน้ำตกสวย มากด้วยรอยอารยธรรมโบราณ ย่านการค้าไทย-เขมร

คำขวัญประจำจังหวัด

จังหวัดสระแก้ว

ภาคตะวันออก
 คำขวัญ

กรินทร์

น. พญาช้าง, ช้างที่ควรยกย่อง, เช่น เบื้องนั้นบรรลุผู้เผือกกรินทร์ หนึ่งฤๅ. (ลิลิตพยุหยาตรา), ใช้เป็น กเรนทร์ ก็มี. (ส. กรินฺ + อินฺทฺร = กรินทร์ = ช้างใหญ่, ช้างศึก, ช้างพระอินทร์).
 พจนานุกรมไทย

เฮไฮ

เรไร อย่างว่า ผ่อเห็นสะพั่งไม้เบื้องดอกดาวประกาย พุ้นเยอ ฟังยินเฮไฮฮันเฮ่งเสียงเฮฮ้อง คับคาค้ายสามมะเห็งอ้ายหาด ล้านเถื่อนถ้องเขียวเช้าค่ำวัน (ฮุ่ง).

เฮ - ไฮ
 ภาษาอีสาน

ก้น

น. ส่วนเบื้องล่างหรือส่วนท้ายของลำตัว, โดยปริยายหมายความถึงบริเวณก้นด้วย เช่น ล้างก้น; ส่วนล่างของภาชนะ เช่น ก้นหม้อ, ส่วนสุดของห้วงหรือแอ่ง เช่น ก้นบ่อ ก้นสระ ก้นคลอง, ตรงข้ามกับ ปาก; ส่วนสุดที่เหลือ เช่น ก้นเทียน ก้นบุหรี่.
 พจนานุกรมไทย

ล่อน

ก. หลุดออกหมดไม่มีเหลือติดอยู่ (ใช้แก่สิ่งที่เป็นเนื้อเยื่อ หรือสิ่งซึ่งห่อหุ้มอยู่) เช่น เงาะล่อน พริกไทยล่อน, หลุดออกเป็นชิ้นเป็นแผ่น เช่น สะเก็ดล่อน สีล่อน, หลุดออกง่ายเมื่อกะเทาะหรือแซะออกเป็นต้น เช่น แป้งขนมเบื้องล่อน.
 พจนานุกรมไทย