ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. พูดยืนยันหรือเถียงอย่างดื้อดันไม่ยอมจำนนข้อเท็จจริง.
ก. เถียง, มักใช้ในความปฏิเสธว่า อย่ามีเสียงนะ.
ก. เถียง, คัดค้าน, เช่น อย่ามาหือนะ เขาไม่กล้าหือ.
มันยากที่จะเถียงกับคุณ (เพราะคุณมีเหตุผล และฉันเห็นด้วยกับคุณ)
ก. เฝ้าเถียงกันไม่รู้จักจบ, พูดยันกันเพื่อพิสูจน์ความ.
唇枪舌剑
[chún qiāng shé jiàn]
狡辩
[jiǎo biàn ]
诡辩
[guǐ biàn]
คอแข็ง
ADV
เขายืนคอแข็งเพราะคำกล่าวหาของเธอเป็นความจริง
อาการนิ่งอั้นเพราะเถียงไม่ขึ้น หรือพูดไม่ออก
ฉอดๆ
เธอพูดฉอดๆ ขึ้นมาถึงเรื่องตำรวจใจร้ายที่ไล่จับเด็กขายหนังสือพิมพ์จนเด็กหนี
อาการที่พูดหรือเถียงไม่หยุดปาก
庇う
かばう
v5u
(สำ) ว. ขึ้นเสียงเถียงโต้อย่างไม่ยอมลดละ, เถียงเก่ง, เช่น หวงแหนหึงผัวตัวเป็นเกลียว จนเสียงขุ่นเสียงเขียวคอเป็นเอ็น. (คาวี).