คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หัน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 194 รายการ

หัน

ก. ผันร่างไปทางใดทางหนึ่ง เช่น หันซ้าย คือ ผันร่างไปทางซ้าย หันขวา คือ ผันร่างไปทางขวา, ผินไปทางใดทางหนึ่ง เช่น นิยมสร้างโบสถ์หันหน้าไปทางทิศตะวันออก, หมุน เช่น หันหน้ามาทางนี้; เปลี่ยนใจ เช่น หันไปเข้ากับศัตรู.

หัน

(ถิ่น-พายัพ) ก. เห็น.

หันกลับ

ก. เปลี่ยนไปสู่สภาพเดิม เช่น เขาทั้งสองหันกลับไปคืนดีกัน.

หันข้าง

ก. ผินด้านข้างให้เพราะงอนหรือไม่พอใจเป็นต้น.

หันตรา

[-ตฺรา] น. ชื่อขนมชนิดหนึ่ง ทำคล้ายขนมเม็ดขนุน แต่มีไข่ทำเป็นฝอยหุ้มนอก.

หันตา

น. ผู้ฆ่า. (ป., ส.).

หันรีหันขวาง

ก. อาการที่หันเหไปมา เก้ ๆ กัง ๆ ตัดสินใจไม่ถูกว่าจะทำอย่างใด.

หันหน้า

(สำ) ก. พึ่งพาอาศัย เช่น ไม่รู้จะหันหน้าไปหาใคร.

หันหน้าเข้าวัด

(สำ) ก. มุ่งหน้าเข้าวัดเพื่อถือศีลฟังเทศน์เป็นต้น.

หันหน้าเข้าหากัน

(สำ) ก. ปรองดองกัน, สมัครสมานกัน, เช่น ทุกฝ่ายจะต้องหันหน้าเข้าหากัน.

หันหลัง

(สำ) ก. เลิก เช่น หันหลังให้อบายมุข.

หันหลังชนกัน

(สำ) ก. ร่วมมือร่วมใจกัน.