ค้นเจอ 73 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ศักดิ์ศรี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

fame

เกียรติ

N

ในความเป็นทหาร เราย่อมให้เกียรติ และไม่ลดศักดิ์ศรีของผู้บังคับบัญชา

ชื่อเสียง, ความยกย่องนับถือ, ความมีหน้ามีตา

ใช้อำนาจบาตรใหญ่ ใช้อำนาจพาลนิสัยแข็งกร้าวและหยิ่งในศักดิ์ศรี

豪横

[háo hèng]

ชาติเสือจับเนื้อกินเอง

คนที่เชื่อมั่นและถือศักดิ์ศรีของตน แม้จะลำบากยากแค้นก็ไม่ยอมรบกวนและเบียดเบียนใคร

หรือการทำมาหากินด้วยความอุตสาหะไม่เบียดเบียนผู้อื่น

all the people

ปวงประชา

N

เราควรช่วยเหลือปวงประชาให้สมกับศักดิ์ศรีของตำรวจไทย

insult

หมิ่น

V

ศักดิ์ศรีอดีตนายพลของกองทัพถูกหมิ่นอย่างรุนแรง

แสดงอาการเป็นเชิงดูถูก

เสียราศี

ก. เสียสง่า, เสียเกียรติยศ, เสียศักดิ์ศรี, เสียสิริมงคล, เช่น คบคนชั่วทำให้เสียราศี.

can't help

ช่วยไม่ได้

V

ถ้าเขาไม่คิดจะลดศักดิ์ศรีเพื่อขอความช่วยเหลือจากคนอื่น ใครก็ช่วยไม่ได้จริงๆ

เยี่ยม (คำที่ชื่นชมต่อผู้ที่หยิ่งในศักดิ์ศรี คนกล้าหาญ หรือมีผลงานดีเด่น )

好样儿的

[hǎn yàng ér de]

be equal to

เทียบเท่า

V

การแข่งขันคณิตศาสตร์วิทยาศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศเป็นการแข่งขันที่มีความสำคัญและมีศักดิ์ศรีเทียบเท่ากับการแข่งขันโอลิมปิกในด้านอื่นๆ

บุคคลที่มีความมุ่งมาดปรารถนาอันแรงกล้า บุคคลที่มีจิตใจอันเด็ดเดี่ยวแน่วแน่และหยิ่งในศักดิ์ศรีของตน

志士

[zhì shì]

ในสมัยเก่าหลังจากที่สตรีหมั้นหรือแต่งงานแล้วหรือสามีตายไปแล้วและไม่ยอมแต่งงานกับคนอื่นคนอีก, สตรีที่รักษาศักดิ์ศรีของความเป็นหม้าย (ว่าที่สามีหรือคู่หมั้นของตนตายไปแล้ว)

望门寡

[wàng mén guǎ]

เสีย

ก. เสื่อมลงไป, ทำให้เลวลงไป, เช่น เสียเกียรติ เสียศักดิ์ศรี เสียชื่อ; สูญไป, หมดไป, สิ้นไป, เช่น เสียแขน เสียชีวิต เสียทรัพย์; ชำรุด เช่น ถนนเสีย ทางเสีย; ใช้ไม่ได้ เช่น เครื่องไฟฟ้าเสียหมดทุกอย่าง รถเสียกลางทาง; ยับเยิน, ย่อยยับ, เช่น ปีนี้ฝนแล้งจัดเรือกสวนไร่นาเสียหมด, เสียหาย ก็ว่า; บูด เช่น แกงหม้อนี้เสียหมดทั้งหม้อ, เน่า เช่น ผลไม้เข่งนี้เสียแล้ว; ไม่ดี เช่น ราขึ้น ขนมปังจึงเสียหมดทั้งแถว เธอดัดผมบ่อยเกินไป ทำให้ผมเสีย; จ่ายเงิน, ชำระเงิน, เช่น เสียภาษี เสียค่าโทรศัพท์; หมดทรัพย์สินไปเพราะการพนัน เช่น เสียไพ่ เสียม้า; ตาย เช่น เขาเสียไปหลายปีแล้ว; (โบ) ทิ้ง เช่น ที่ขวากหนามอย่าเสียเกือก. (สุภาษิตพระร่วง), เสียไฟเป่าหิ่งห้อย. (ลอ). ว. ที่ไม่ดี เช่น นิสัยเสีย น้ำเสีย; พิการ เช่น ตาเสีย ขาเสีย; บูด เช่น อย่ากินแกงเสีย จะปวดท้อง.