ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ขื่อมุก
N
นักดำน้ำชี้ขื่อมุกให้พวกเราดูเป็นตัวอย่าง
ส่วนขวางปากหอยมุก
顶子
[dǐng zǐ]
顶珠
[dǐng zhū]
[-มุก] ว. กลับหน้า; เพิกเฉย; ข้างหลัง, ฝ่ายหลัง. (ป., ส.).
(เครื่องเรือน) เครื่องจักรสำหรับใช้ทำเครื่องไม้ประดับงาน เขา หรือมุก
ฝังสิ่งประดับจากจำพวกงา ไม้ โลหะ มุก ลงในพื้นวัตถุ
คำนำ, ข้อความเบื้องต้นของเรื่อง, คำที่เป็นแนวทาง (ป.).
กะ - ถา - มุก
เบื้องต้นของเนื้อเรื่อง
กะ-ถา-มุก
นักรบผู้เป็นหัวหน้า หัวหน้านักรบ
ชัด-พิ-มุก
ผู้เป็นหัวหน้า
อะ-พิ-มุก
(ถิ่น-พายัพ) ว. มีแสงเลื่อมพราย, โดยปริยายหมายถึงกระจกเงา เช่น มุกแกมเบื้อ.
[มุกคะระ] น. ไม้ค้อน. (ป. มุคฺคร; ส. มุทฺคร).