ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
隳
[huī]
[ทะ-] ก. อาการที่สิ่งซึ่งเป็นกลุ่มก้อนแตกหักหรือพังกระจัดกระจาย เช่น กองทรายทลาย, พังหรือทำให้พัง เช่น กำแพงทลาย ทลายกำแพง, มักใช้เข้าคู่กับคำ พัง เป็น พังทลาย, โดยปริยายหมายความว่า ล้มเหลว ไม่ได้ดังหวัง เช่น ความฝันพังทลาย วิมานทลาย.
การพังทลายลง (ในใต้พื้นที่เป็นโพรง)
N
Collapsed
พังทลาย, ล้มลง, ทรุดตัว
การสลายตัว, การแยกตัว
ย่อยสลาย, ผุพัง, สลาย, ย่อย, เน่า, เปื่อย
VT
เน่าเปื่อย, เน่า, สลาย, ผุพัง, ย่อยสลาย
VI
ทำให้พังทลาย, ทำให้แตกแยก, ทำให้สลาย, ทำให้แตกเป็นชิ้นๆ
ล้มเหลว, พังทลาย, พัง, ล้มละลาย, ล่มจม, ขาดทุน
PHRV
烟消云散
[yān xiāo yún sàn]
集散
しゅうさん
n
解冻
[jiě dòng ]