ค้นเจอ 173 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "พยัญชนะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พยัญชนะตัวที่ ๓๗ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นพยัญชนะต้น เช่น วัน วา ใช้ควบกล้ำกับพยัญชนะตัวอื่นบางตัว เช่น กว่า ความ และใช้เป็นตัวสะกดในแม่เกอว เช่น กล่าว นิ้ว.

เสียงพยัญชนะ

น. เสียงพูดที่เปล่งออกมาโดยใช้อวัยวะส่วนต่าง ๆ ในปากและคอ เช่น เสียง ป โดยทั่วไปจะออกเสียงพยัญชนะร่วมกับเสียงสระ, พยัญชนะ ก็เรียก.

anagram

การสับเปลี่ยนพยัญชนะของคำหรือวลีเพื่อให้ได้คำหรือวลีใหม่

N

a-

ไม่ (ย่อมาจาก an-), ปราศจาก, ใช้นำหน้าเสียงพยัญชนะ

PRF

ก ข

[โบ อ่านว่า กอข้อ] น. พยัญชนะแต่ ก ถึง ฮ.

ไม้ยามักการ

น. เครื่องหมายบังคับให้อ่านพยัญชนะควบ รูปดังนี้ ๎.

อโฆษะ

ว. ไม่ก้อง, เสียงสระหรือพยัญชนะซึ่งขณะที่เปล่งออกมาเส้นเสียงไม่สั่น ในภาษาไทยได้แก่เสียง อ เมื่อเป็นพยัญชนะต้น เสียง บ ด เมื่อเป็นพยัญชนะสะกด และเสียง ก ค จ ช ซ ต ท ป พ ฟ ฮ เสียงสระในภาษาไทยไม่เป็นอโฆษะ, (ไว) เรียกพยัญชนะในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงไม่ก้องว่า พยัญชนะอโฆษะ ได้แก่ พยัญชนะตัวที่ ๑, ๒ ของวรรค และ ศ ษ ส. (ส.; ป. อโฆส).

biconsonants

เทวภาวะ

N

คำว่า สุวัณณ มีลักษณะที่เรียกว่า เทวภาวะ

พยัญชนะที่ซ้อนกัน 2 ตัว

สูป,สูป-,สูปะ

[สูปะ-] น. ของกินที่เป็นนํ้า, แกง, ของต้มที่เป็นนํ้า, มักใช้เข้าคู่กับคำ พยัญชนะ เป็น สูปพยัญชนะ หมายความว่า กับข้าว. (ป., ส.).

voiceless

อโฆษะ

ADJ

เวลาออกเสียงพยัญชนะโฆษะเส้นเสียงจะสั่นตลอดเวลา

เรียกพยัญชนะในภาษาบาลีและสันสกฤตที่มีเสียงไม่ก้องว่า พยัญชนะอโฆษะ ได้แก่พยัญชนะตัวที่ 1, 2 ของวรรค และ ศ ษ ส

D

พยัญชนะตัวภาษาอังกฤษที่ 4, เลข 500 (ตัวเลขโรมัน)

N

d

พยัญชนะภาษาอังกฤษตัวที่ 4, เลข 500 (ตัวเลขโรมัน)

N