ผลการค้นหา

บริวาร* *บริวาร *บริวาร*
คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!
ค้นเจอ 90 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "บริวาร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เจดีย์ทิศ

น. เจดีย์บริวารตั้งอยู่บนฐานไพทีหรือลานประทักษิณล้อมเจดีย์ประธาน มี ๔ องค์ เหมือนดังประจำทิศต่าง ๆ ตามคตินิยมทางจักรวาล.
 พจนานุกรมไทย

ไตรทศ

[-ทด] น. เทวดา ๓๓ องค์ ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ไม่แยกว่าใครเป็นใคร หมายถึง พระอินทร์และบริวารพระอินทร์อีก ๓๒ องค์, ตรีทศ ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

คนธรรพ์

[คนทัน] น. ชาวสวรรค์พวกหนึ่ง เป็นบริวารท้าวธตรฐ มีความชำนาญในวิชาดนตรีและขับร้อง. (ส. คนฺธรฺว; ป. คนฺธพฺพ).
 พจนานุกรมไทย

33 Gods in the second tier of heaven above the earth

ไตรทศ

N

เทวดา 33 องค์ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ไม่แยกว่าใครเป็นใคร หมายถึงพระอินทร์และบริวารพระอินทร์อีก 32 องค์
 EN-TH Dictionary

bird

ปักษี

N

เศรษฐีพาข้าทาสบริวารไปยังต้นไทรริมฝั่งแม่น้ำอันเป็นที่อยู่แห่งปักษีทั้งปวง
 EN-TH Dictionary

communism

คอมมิวนิสต์

N

หน่วยงานของพรรคให้การสนับสนุนไม่ทางตรงก็ทางอ้อม รวมทั้งพรรคคอมมิวนิสต์บริวารหรือคอมมิวนิสต์สาขาในเขตสาธารณรัฐต่างๆ ด้วย

ชื่อลัทธิการเมืองเกี่ยวกับการจัดระเบียบสังคมที่ยึดหลักว่า การรวมกันของบรรดาทรัพย์สินทั้งหลายเป็นของกลางร่วมกันทั้งหมด, เอกชนจะถือกรรมสิทธิ์ในอสังหาริมทรัพย์มิได้
 EN-TH Dictionary

คนธรรพ

[คนทันพะ-, คนทับพะ-] น. ชาวสวรรค์พวกหนึ่ง เป็นบริวารท้าวธตรฐ มีความชำนาญในวิชาดนตรีและขับร้อง. (ส. คนฺธรฺว; ป. คนฺธพฺพ).
 พจนานุกรมไทย

คนธรรพ-

[คนทันพะ-, คนทับพะ-] น. ชาวสวรรค์พวกหนึ่ง เป็นบริวารท้าวธตรฐ มีความชำนาญในวิชาดนตรีและขับร้อง. (ส. คนฺธรฺว; ป. คนฺธพฺพ).
 พจนานุกรมไทย

ศฤงคาร

[สิงคาน, สะหฺริงคาน] น. สิ่งให้เกิดความรัก, บริวารหญิงผู้บำเรอความรัก เช่น สาวศฤงคารคนใช้. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์). (ส. ศฺฤงฺคาร ว่า ความใคร่).
 พจนานุกรมไทย

ตรีทศ

น. เทวดา ๓๓ องค์ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ มิได้แยกว่าใครเป็นใคร หมายถึง พระอินทร์และบริวารพระอินทร์ ๓๒ องค์, ไตรทศ ก็เรียก. (ส. ตฺริทศ ว่า สามสิบ).
 พจนานุกรมไทย

ระบบสุริยะ

น. ระบบที่ประกอบด้วยดวงอาทิตย์ ซึ่งเป็นศูนย์กลางของแรงดึงดูด รวมทั้งดาวเคราะห์ใหญ่น้อยและบริวารของดาวเคราะห์ ดาวเหล่านี้หมุนอยู่รอบ ๆ ดวงอาทิตย์ และมีวงโคจรอยู่ในแนวระนาบใกล้เคียงกัน.
 พจนานุกรมไทย

ผ้าป่า

น. ผ้า (พร้อมทั้งเครื่องบริวาร ถ้ามี) ที่นำเอาไปวางทอดไว้เสมือนว่าเป็นผ้าที่ทิ้งอยู่ในป่า เพื่อให้พระชักเอาไป เป็นทำนองผ้าบังสุกุล มักทำเป็นปรกติต่อท้ายทอดกฐิน เรียกว่า ทอดผ้าป่า.
 พจนานุกรมไทย