ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "นาง*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 227 รายการ

royal concubine

นางห้าม

N

เธอถูกเลือกเข้าไปเป็นนางห้ามอยู่ในวัง

หญิงสามัญที่เป็นภรรยาของเจ้านายที่ไม่ใช่สะใภ้หลวง
 EN-TH Dictionary

wood fixed to the pole for nailing a piece of zinc

นางอ้อม

N

คร่าวเสาเพนียด
 EN-TH Dictionary

loris

นางอาย

N

เขาซื้อนางอายมาจากนายพรานตัวละ 2,000 บาท

ชื่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิด Nycticebus coucang ในวงศ์ Lorisidae หางสั้นมาก นิ้วชี้ของขาหน้าเป็นติ่งแต่นิ้วชี้ของขาหลังมีเล็บยื่นยาวปลายแหลมเห็นได้ชัด ขาหน้าและขาหลังสั้นแต่แข็งแรง ตาโต ขนนุ่มมีลายสีน้ำตาล จับเหยื่อได้ไวมาก กินผลไม้ แมลง และสัตว์เล็กๆ
 EN-TH Dictionary

main actress

นางเอก

N

คนที่จะขึ้นมาเป็นนางเอกได้ต้องมีความสามารถรอบตัวและต้องสวยมากด้วย

ตัวเอกฝ่ายหญิงในการแสดงละครหรือภาพยนตร์เป็นต้น
 EN-TH Dictionary

concubine of the king

นางสนม

N

นางนพมาศซึ่งเป็นนางสนมของพระร่วงได้เป็นผู้คิดอ่านทำกระทงถวายเป็นรูปดอกบัวและรูปต่างๆ

เรียกบาทบริจาริกาที่รับใช้ใกล้ชิดองค์พระมหากษัตริย์
 EN-TH Dictionary

น.ส.

นางสาว
 อักษรย่อ

พย.

นางพยาบาล
 อักษรย่อ

เกงญา

นางสาวน้อย, นางงาม หญิงที่มีรูปร่างสวยงาม เรียก เกงญา กัญญา ก็ว่า อย่างว่า นางนั้นแนนกล่อมเกี้ยวท้าวชื่อศรีวิชัย บิดาดลนิมิตรเยืองพระองค์แก้ ภายลุนเลยเสียแก้วเกงญาลูกมิ่ง ท้าวต่างตุ้มผันผายสิ่งลม (สังข์).

เกง - ยา
 ภาษาอีสาน

จอมเมือง

นางสุมณฑา นางสุมณฑา เรียก จอมเมือง อย่างว่า จอมเมืองเจ้าใจฮมฮักไพร่ สนุกอยูหลิ้นไพรกว้างม่วนระงม (สังข์).

จอม - เมือง
 ภาษาอีสาน

ใจเมือง

นางกษัตริย์ เรียก ใจเมือง อย่างว่า มีท่อเยาวยอดแก้วเป็นมิ่งใจเมือง นางลุนมีแม่เดียวเทียมท้าว ปรากฏแก้วสุมุณฑาธรงฮูป โฉมยิ่งเพี้ยงแพงไว้แว่นใจ (สังข์).

ใจ - เมือง
 ภาษาอีสาน

นางเมือง

มเหสี พระชายา.

นาง - เมือง
 ภาษาอีสาน

นาง

น. คำประกอบหน้าคำเพื่อแสดงว่าเป็นเพศหญิง เช่น นางฟ้า นางบำเรอ นางละคร นางพระกำนัล; คำแทนชื่อหญิง เช่น นางก็ร้อยพวงมาลัย; (กฎ) คำนำหน้าชื่อหญิงผู้มีสามีแล้ว, คำนำหน้าชื่อภรรยาที่เรียกตามราชทินนามของสามีที่มีบรรดาศักดิ์ตํ่ากว่าพระยาลงมา; คำเรียกสัตว์ตัวเมียโดยสุภาพ เช่น นางช้าง นางม้า; ชื่อหนึ่งของดาวฤกษ์เรวดี มี ๑๖ ดวง, ดาวปลาตะเพียน ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย