ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
耳
[ěr]
顺耳
[shùn ěr]
หูชั้นนอกที่ประกอบไปด้วยใบหูกับรูหู
N
ใบหูส่วนล่าง, ติ่งหู
ยกหู, ทำหูตั้ง (สัตว์)
PHRV
ก. ฟังไม่ถูกหู, ฟังไม่เพราะหู.
(ปาก) ว. แสลงหู, ไม่ถูกหู.
湘菜
[xiāng cài]
ขี้หู
หูชั้นใน