ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. เลวทราม, เป็นเสนียด, ไม่เป็นมงคล, จัญไร ก็ว่า. (ข. จงฺไร).
บ. เหนือ, ข้างบน, พ้น. ว. ยิ่ง. (ข.).
[สฺรม] ก. ขอ, มักใช้ว่า สรวม. (ข. สูม). ว. พร้อม.
[เขฺลาะ] ว. กำเลาะ, หนุ่ม, สาว. (ข. เขฺลาะ ว่า หนุ่ม).
[เขฺละ] ว. เละ, เละเทะ, เกะกะ, ไม่เป็นระเบียบ, เขละขละ ก็ว่า.
น. จะกวด. (พจน. ๒๔๙๓). (ข. ตฺรกวต).
บ. ด้วย, ตาม, เช่น โดยจริง โดยธรรม. (ข. โฎย). (ถิ่น) ว. จ้ะ, ขอรับ.
ว. ยาว, แถว; เรียกเส้นลองจิจูดว่า เส้นแวง. (ข.).
ว. มีรสเปรี้ยว. (ป.; ส. อมฺล). (เทียบ ข. อมฺพิล ว่า มะขาม).
[เขฺลา] ว. ขาดไหวพริบ, รู้ไม่ถึง, รู้ไม่เท่าทัน, ไม่เฉียบแหลม, ไม่ฉลาด. (ข.).
ว. ยากจน, เข็ญใจ, ฝืดเคือง, ในคำว่า เบียดกรอ. (ข. กฺร ว่า ยาก, ลำบาก).
[กฺรัน] ว. เล็ก, แคระ, เช่น กรวดกรันขราราย. (สุธน).