ค้นเจอ 138 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*เฉื่อย*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

sluggishness

ความเฉื่อยชา

N

ผู้บริหารบริหารงานด้วยความเฉื่อยชาหมดความกระตือรือร้น

inertia

ความเฉื่อย

N

การใช้เครื่องจักรกลจะถูกจำกัดด้วยความเฉื่อยของการเคลื่อนที่ของชิ้นส่วนประกอบ

สมบัติของเทหวัตถุที่จะคงสภาพนิ่งอยู่อย่างเดิมตลอดไปหรือคงสภาพเคลื่อนที่อย่างสม่ำเสมอในแนวเส้นตรงตลอดไป

ก๊าซเฉื่อย

น. ธาตุที่เป็นแก๊ส มีสมบัติไม่ไวต่อปฏิกิริยาเคมี ได้แก่ ฮีเลียม นีออน อาร์กอน คริปทอน ซีนอน และเรดอน, ปัจจุบันเรียก ก๊าซมีตระกูล, แก๊สมีตระกูล (noble gases) หรือ ก๊าซหายาก, แก๊สหายาก (rare gases). (อ. inert gases).

ความเฉื่อย

(ฟิสิกส์) น. สมบัติของเทหวัตถุที่จะคงสภาพนิ่งอยู่อย่างเดิมตลอดไปหรือคงสภาพเคลื่อนที่อย่างสมํ่าเสมอในแนวเส้นตรงตลอดไป. (อ. inertia).

ใจเฉื่อย

ว. มีอารมณ์เฉื่อยชา, ไม่กระตือรือร้น.

ฉะเฉื่อย

(กลอน) ว. เฉื่อย, ช้า, เรื่อย ๆ, ไม่รีบร้อน.

เฉื่อย,เฉื่อย,เฉื่อย ๆ

ว. เรื่อย ๆ, ช้า ๆ, เช่น ลมเฉื่อย ลมพัดเฉื่อย ๆ, ไม่รีบร้อน, อืดอาด, เช่น คนเฉื่อย ทำงานเฉื่อย ๆ.

เฉื่อย

(เคมี) ว. ไม่เปลี่ยนไปง่ายโดยปฏิกิริยาเคมี, ไม่ไวต่อปฏิกิริยาเคมี.

เฉื่อยชา

ว. อืดอาด, ไม่รีบร้อน, แฉะแบะ.

เย็นเฉื่อย

ว. เย็นเพราะลมพัดมาเรื่อย ๆ เช่น ตรงนี้ลมพัดเย็นเฉื่อย; มีอารมณ์เรื่อย ๆ ช้า ๆ เช่น เขาเป็นคนอารมณ์เย็นเฉื่อย.

เรื่อยเฉื่อย

ว. เอื่อย ๆ, ตามสบาย, ไม่กระตือรือร้น, ไม่รีบร้อน, เช่น เขาเป็นคนเรื่อยเฉื่อย.

ลมเฉื่อย

น. ลมที่พัดเรื่อย ๆ, ลมที่พัดช้า ๆ.