คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*อาน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 194 รายการ

อาน

ก. กิน, เซ่น, เช่น เครื่องอาน ว่า เครื่องกินหรือเครื่องเซ่น.

อาน

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) ว. เป็นหมัน, ไม่มีลูก, (ใช้เฉพาะสัตว์).

อาน,อาน-,อาน-

[อานะ-] น. ลมหายใจเข้า, นิยมใช้เข้าคู่กับ อปานะ คือ ลมหายใจออก เป็น อานาปานะ = ลมหายใจเข้าและลมหายใจออก ในคำว่า อานาปานัสสติ = สติที่กำหนดลมหายใจเข้าและลมหายใจออก. (ป., ส.).

อานก,อานิก

[-นก, -นิก] ก. เอ็นดู, รักใคร่. (ข. อาณิต).

อานน

น. ปาก, หน้า; ช่อง, ประตู. (ป., ส.).

อานนท์,อานนท์,อานันท์

น. ความเพลิดเพลิน, ความยินดี, ความปลื้มใจ, มักใช้เป็นส่วนท้ายของคำสมาส เช่น จิตกานนท์. (ป., ส.).

อานนท์

น. ชื่อปลาใหญ่ในวรรณคดี เชื่อกันว่าหนุนแผ่นดิน เมื่อปลานี้พลิกตัวทำให้เกิดแผ่นดินไหว, อนนต์ ก็ว่า.

อานม้า

ดู แฉลบ ๓.

อานะ

น. ลูก, น้อง, (ใช้เป็นคำเรียกแสดงความรู้สึกรักและเอ็นดู), อะนะ หรือ อะหนะ ก็ว่า. [ช. anak ว่า ลูก (ใช้ได้ทั้งลูกคนและลูกสัตว์)].

อานันทนะ

น. การรื่นเริง, การทำให้เพลิดเพลิน. (ป., ส.).

อานัม

น. ญวน, ใช้ว่า อนำ อนัม หรือ อานำ ก็มี.

อานาปาน,อานาปาน-,อานาปานะ

[-นะ-] น. ลมหายใจเข้าออก ในคำว่า อานาปานัสสติ. (ป., ส.).