ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*วาท"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 168 รายการ

มุสาวาท

น. การพูดเท็จ, การพูดปด; คำเท็จ. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ราโชวาท

น. คำสั่งสอนของพระราชา ใช้ว่า พระบรมราโชวาท. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

ลูกสวาท

น. ชายที่ประพฤติตนอย่างนางบำเรอ.
 พจนานุกรมไทย

เล่นสวาท

ก. เลี้ยงเด็กชายเป็นลูกสวาท.
 พจนานุกรมไทย

วิวาท

ก. ทะเลาะ เช่น เด็กวิวาทกัน, มักใช้เข้าคู่กับคำ ทะเลาะ เป็น ทะเลาะวิวาท. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ศูนยวาท

น. ปรัชญาฝ่ายมหายานที่ถือว่า (๑) โลกเป็นศูนยะ คือ ไม่ใช่สิ่งจริงแท้ถาวร (๒) นิพพานก็เป็นศูนยะ คือ ไม่มีวาทะหรือลัทธิใด ๆ สามารถบรรยายได้ถูกต้องครบถ้วน, มาธยมิกะ ก็เรียก. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

สถีรวาท

[สะถีระวาด] (แบบ) น. ชื่อนิกายหนึ่งของฝ่ายเถรวาท เรียกว่า นิกายสถีรวาท หรือ สถวีระ.
 พจนานุกรมไทย

สวาท

[สะหฺวาด] น. ความรัก ความพอใจ หรือความยินดีในทางกามารมณ์ เช่น รสสวาท พายุสวาท ไฟสวาท. (ปาก) ก. รัก ยินดี หรือ พอใจ เป็นต้น (มักใช้ในเชิงปฏิเสธ) เช่น หน้าตาน่าสวาทนักนี่ คุณคิดว่าเขาสวาทคุณนักหรือ. (ส. สฺวาท ว่า รสอร่อย, รสหวาน).
 พจนานุกรมไทย

สายสวาท

น. ผู้เป็นที่รัก.
 พจนานุกรมไทย

อปวาท

[อะปะ-] น. คำติเตียน; การว่ากล่าว. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

อภิวาท

น. การกราบไหว้. (ส., ป.).
 พจนานุกรมไทย

อาจริยวาท

น. ลัทธิที่ถือตามคติที่อาจารย์ได้สั่งสอนสืบ ๆ กันมา, มหายาน หรือ อุตรนิกาย ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย