คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*วาจา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 113 รายการ

กุกรรม

ความชั่วที่ทำด้วยกายวาจาและใจเรียก กุกรรม อย่างว่า ความชั่วที่ได้ทำในพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ (สวดมนต์).

กุ - กำ

ไตรทวาร

ทวารทั้ง 3 คือ กาย เรียก กายทวาร วาจา เรียก วจีทวาร ใจ เรียก มโนทวาร.

ไตร - ทะ - วาน

วจีกรรม

การพูด การกระทำทางวาจา (ป. วจีกมฺม).

วะ - จี - กำ

อกุศลกรรมบถ

ทางแห่งความชั่ว ทางบาป มี ๑๐ อย่าง คือ เกิดแต่กาย เรียก กายทุจริต ๓ ได้แก่ฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ประพฤติผิดในกาม เกิดแต่วาจา เรียก วจีทุจริต ๔ ได้แก่พูดเท็จ พูดส่อเสียด พูดคำหยาบ พูดเพ้อเจ้อ เกิดแต่ใจ เรียก มโนทุจริต ๓ ได้แก่โลภอยากได้ของคนอื่น ปองร้ายเขา เห็นผิดจากคลองธรรม เรียก อกุศลกรรมบถ (ป. ส.).

อะ - กุ - สน - ละ - กำ - มะ - บด

กรรมวาจา

[กำมะ-] น. คำประกาศกิจการในท่ามกลางสงฆ์. (ส. กรฺม + วาจา = คำ; ป. กมฺม + วาจา).

กรรมวาจาจารย์

[กำมะวาจาจาน] น. อาจารย์ผู้ให้สำเร็จกรรมวาจา คือ คู่สวด. (ส. กรฺมวาจา + อาจารฺย = อาจารย์).

ปัจฉิมวาจา

[ปัดฉิมมะ-] น. วาจาครั้งสุดท้าย. (ป.).

ผรุสวาจา

[ผะรุสะวาจา, ผะรุดสะวาจา] น. คำหยาบ. (ป.).

ผิดวาจา

ว. ไม่รักษาคำพูด, ผิดคำพูด ก็ว่า.

มิจฉาวาจา

น. “การเจรจาถ้อยคำผิด” คือ ประพฤติวจีทุจริต. (ป.).

ลั่นปาก,ลั่นวาจา

ก. ให้คำมั่น.

วาจา

น. ถ้อยคำ, คำกล่าว, คำพูด, เช่น วาจาสุภาพ วาจาอ่อนหวาน วาจาสัตย์. (ป., ส.).