ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. ลักษณะที่ถูกฟันขาดเฉียงบ่า เรียกว่า ขาดสะพายแล่ง, ตะพายแล่ง ก็ว่า.
น. ที่ซึ่งอยู่ประจำ เช่น ทำงานเป็นหลักแหล่ง ตั้งบ้านเรือนเป็นหลักแหล่ง.
[แหฺล่ง] น. ถิ่น, ที่อยู่, บริเวณ, ศูนย์รวม, บ่อเกิด, แห่ง, ที่.
น. หม้อขนาดใหญ่คล้ายหม้อแกง สำหรับหมักส่าเหล้า.
สร้อยตัว, สร้อยยาวสวมสะพายแล่ง
เครื่องประดับ
กลางแจ้ง, ที่โล่ง
ตู้ในครัววางไว้ใต้เคาน์เตอร์ หรือโต๊ะทำงาน ด้านสกัดของตู้เปิดโล่ง
ตู้เก็บของ ตอนล่างมีใบปิดเปิด ตอนบนเป็นชั้นเปิดโล่ง
定住者
ていじゅうしゃ
n
先
さき
野宿
のじゅく
浮浪
ふろう