ตัวกรองผลการค้นหา
ป่าเบญจพรรณ
หมายถึงน. ป่าที่มีไม้หลายพรรณคละกัน.
ไปรษณียบรรณ
หมายถึง[ไปฺรสะนียะบัน, ไปฺรสะนีบัน] (เลิก) น. แผ่นกระดาษที่ผนึกสำหรับใช้เขียนจดหมายส่งทางไปรษณีย์, ปัจจุบันใช้ ไปรษณีย์อากาศ.
ผิวพรรณ
หมายถึงน. สีเนื้อ.
พญาสัตบรรณ
หมายถึงดู ตีนเป็ด.
พรรณ
หมายถึง[พัน] น. สีของผิว; ชนิด เช่น พรรณพืช พรรณไม้ พรรณสัตว์. (ส. วรฺณ; ป. วณฺณ).
ไพพรรณ
หมายถึงน. สีต่าง ๆ. ว. ต่างเพศ, ต่างสี. (ส. ไววรฺณ).
ภินวรรณ
หมายถึงว. เปลี่ยนสี, จาง, ตก, ซีด, (ใช้แก่สี); ต่างพวก, ต่างวรรณะ. (ส. ภินฺนวรฺณ).
รูปโฉมโนมพรรณ
หมายถึงน. รูปร่างและผิวพรรณ เช่น นางในวรรณคดีมักมีรูปโฉมโนมพรรณงดงามยิ่ง.
รูปพรรณ
หมายถึง[รูบปะพัน] น. ลักษณะ, รูปร่างและสี, เช่น รูปพรรณวัว รูปพรรณควาย; เงินทองที่ทำเป็นเครื่องประดับ เช่น เงินรูปพรรณ ทองรูปพรรณ.
วิจุรณ
หมายถึง[วิจุน] ว. ป่น, แหลกละเอียด, มักใช้ประกอบท้ายคำ จุรณ เป็น จุรณวิจุรณ, เขียนเป็น วิจุณ ก็มี. (ส. วิจูรฺณ; ป. วิจุณฺณ).
วิไลวรรณ
หมายถึงน. สีงาม, ผิวงาม.
ไววรรณ
หมายถึงน. สีจาง, สีซีด. (ส. วิวรฺณ).