ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ประกาศนียบัตรประโยคครูมัธยมธุรกิจ
ประกาศนียบัตรประโยคครูมัธยมและวิชาชีพชั้นสูง
ประกาศนียบัตรประโยคครูมัธยมศิลปหัตถกรรม
ประกาศนียบัตรประโยคครูมัธยมอาชีวศึกษา
ประกาศนียบัตรประโยคครูพิเศษมูล
ประกาศนียบัตรประโยคครูผู้สอนพลศึกษาตรี
ประกาศนียบัตรประโยคครูผู้สอนพลศึกษาโท
ประกาศนียบัตรประโยคครูพิเศษประถม
ประกาศนียบัตรประโยคครูพิเศษมัธยม
ประกาศนียบัตรประโยคครูพิเศษมัธยมการช่าง
[-วิเสสะนานุปฺระโหฺยก] (ไว) น. อนุประโยคที่ประกอบกริยาหรือวิเศษณ์ในสังกรประโยค, ประโยควิเศษณ์ ก็ว่า.
[ปฺระโหฺยก] (ไว) น. คำพูดหรือข้อความที่ได้ความบริบูรณ์ตอนหนึ่ง ๆ เช่น ประโยคบอกเล่า ประโยคปฏิเสธ ประโยคคำถาม; ชั้นแห่งความรู้ภาษาบาลี เช่น เปรียญ ๓ ประโยค สอบได้ประโยค ๓; ความเพียรเครื่องประกอบ, ความเพียร เช่น ประโยคสัมปทา หมายถึง การถึงพร้อมด้วยความเพียร. (ส. ปฺรโยค; ป. ปโยค).