ผลการค้นหา

คำศัพท์/สำนวน บทความ  หาอะไรก็เจอ!

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ทิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 159 รายการ

ปฐมสุรทิน

[ปะถมมะสุระทิน] น. วันที่ ๑ แห่งเดือนทางสุริยคติ.
 พจนานุกรมไทย

ประดิทิน

ว. ประจำวัน, ทุกวัน, เสมอไป, เช่น อนึ่งผู้อยู่ในราชการอันบรรดาจำบำเรอประดิทิน. (กฎ. ราชบุรี).
 พจนานุกรมไทย

ประติทิน

น. ปฏิทิน. (ส. ปฺรติ + ทิน; ป. ปฏิ + ทิน).
 พจนานุกรมไทย

ประทิน

ก. ทำให้สะอาดหมดจด เช่น ประทินผิว.
 พจนานุกรมไทย

ปัณรสมสุรทิน

น. วันที่ ๑๕.
 พจนานุกรมไทย

ปีปฏิทิน

น. ระยะเวลาตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคมถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม; (กฎ) กำหนดระยะเวลา ๑๒ เดือน เริ่มแต่วันที่ ๑ มกราคม และสิ้นสุดในวันที่ ๓๑ ธันวาคม.
 พจนานุกรมไทย

มลทิน

[มนทิน] น. ความมัวหมอง, ความด่างพร้อย, ความไม่บริสุทธิ์. (ข. มนฺทิล).
 พจนานุกรมไทย

มุทิน

(โบ) น. มลทิน.
 พจนานุกรมไทย

วาทิน

น. คนเล่นดนตรี. (ดู วาที).
 พจนานุกรมไทย

สถลทิน

น. ชื่อสถานที่สำหรับทำพิธีเกี่ยวกับรับช้างเผือก ทำเป็นเนินดินมีเสาโครงเพดานผ้าขาวเป็นที่หุงข้าวเภาและปักต้นอ้อย.
 พจนานุกรมไทย

สะเทิน

ว. ครึ่ง ๆ กลาง ๆ, กํ้ากึ่ง, เช่น สาวสะเทิน คือ เพิ่งจะขึ้นสาว หรืออยู่ในระหว่างสาวกับเด็กกํ้ากึ่งกัน.
 พจนานุกรมไทย

สะเทินสะเทิน

(เคมี) ก. ทำให้เป็นกลาง เช่น สามารถสะเทินด่างได้.
 พจนานุกรมไทย