ผลการค้นหา

ค้นเจอ 244 รายการ

ชดเชย

ก. ใช้แทนสิ่งที่เสียไป, เพิ่มเติม.

ชมเชย

ก. ยกย่อง, สรรเสริญ; แสดงกิริยาเสน่หา.

เชย

ก. สัมผัสเบา ๆ หรือช้อนขึ้นเบา ๆ ด้วยความเอ็นดูหรือรักใคร่ เช่น เชยแก้ม เชยคาง; โปรยปรายลงมา ในคำว่า ฝนเชย; พัดมาเฉื่อย ๆ (ใช้แก่ลม); สกัดงาเอานํ้ามันเรียกว่า เชยนํ้ามันงา; (ปาก) ว. ไม่ทันสมัย, เปิ่น.

พจนานุกรมไทย

ลมโชย

น. ลมที่พัดอ่อน ๆ, ลมชาย ก็ว่า.

พจนานุกรมไทย

อบเชย

น. ชื่อไม้ต้นหลายชนิดในสกุล Cinnamomum วงศ์ Lauraceae ใช้ทำยาและปรุงนํ้าหอม เช่น อบเชยญวน หรือ ฝนแสนห่า (C. bejolghota Sweet), อบเชยจีน (C. aromaticum Nees), อบเชยเทศ (C. verum J. Presl).

พจนานุกรมไทย