ตัวกรองผลการค้นหา
อจระ
หมายถึง[อะจะระ] ว. เคลื่อนไม่ได้, ไปไม่ได้. (ป., ส.).
อ
หมายถึง[อะ] เป็นอักษรใช้นำหน้าคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต บอกความปฏิเสธหรือตรงกันข้าม แปลว่า ไม่ หรือ ไม่ใช่ เช่น อศุภ (ไม่งาม) อธรรม (ไม่ใช่ธรรม); ใช้เป็น อน เมื่ออยู่หน้าคำที่ขึ้นต้นด้วยสระ เช่น อเนก (อน + เอก) อนาจาร (อน + อาจาร). (ป., ส.).
อ.อ.
ย่อมาจากโรงเรียนแอ๊ดเวนตีส เอกมัย กรุงเทพมหานคร
ย่อมาจากโรงเรียนอัตตัรกียะห์อิสลามียะห์ จังหวัดนราธิวาส
อจิร,อจิร-,อจิระ
หมายถึง[อะจิระ-] ว. ไม่นาน. (ป., ส.).
อภูตะ
หมายถึง[อะพูตะ] ว. ไม่มี, ไม่เกิดขึ้น, ไม่ปรากฏ. (ป., ส.).
พบ.ด.
ย่อมาจากพัฒนบริหารศาสตรดุษฎีบัณฑิต
ด
หมายถึงพยัญชนะตัวที่ ๒๐ นับเป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กด.
สันเทส
หมายถึง[-เทด] น. สนเทศ. (ป.).
มงกุฎดอกลอเรล
ภาษาจีน桂冠
ดนยา
หมายถึง[ดะนะยา] (แบบ) น. ลูกหญิง. (ป., ส. ตนย).
ป.อ.ร.ส.
ย่อมาจากประกาศนียบัตรอายุรศาสตร์เขตร้อนและสุขวิทยา