คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*รอ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 200 รายการ

กำรอ

ว. เข็ญใจ เช่น แก่ฝูงมนุษย์ผู้กำรอ. (ม. คำหลวง นครกัณฑ์).

ครีครอ

[คฺรีคฺรอ] (โบ; กลอน) ว. รีรอ เช่น จักเลี้ยงชีพเคร่าครีครอ อยู่เท่าเพียงพอ ชีพิตก็ยากยังฉงน. (สมุทรโฆษ).

ตะครั่นตะครอ

ว. อาการครั่นเนื้อครั่นตัวสะบัดร้อนสะบัดหนาวเวลาเริ่มจะเป็นไข้หรือคล้ายจะเป็นไข้.

ทรอ

[ซอ] (โบ) น. ซอ เช่น เสียงสารสังคีตขับทรอท่อ. (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์).

นางบำเรอ

น. หญิงที่ปรนเปรอเฉพาะชายคนใดคนหนึ่งในทางกามารมณ์โดยมิได้อยู่ในฐานะภรรยา.

บำเรอ

ก. ปรนนิบัติให้เป็นที่ชอบใจ, เรียกหญิงที่ปรนนิบัติเช่นนั้นว่า นางบำเรอ; บูชา เช่น บำเรอไฟ.

เบียดกรอ

[-กฺรอ] ว. ฝืดเคือง, กระเบียดกระเสียร, เช่น ใช้จ่ายอย่างเบียดกรอ.

ปรนเปรอ

[ปฺรนเปฺรอ] ก. บำรุงบำเรอเลี้ยงดู, เลี้ยงดูด้วยการเอาอกเอาใจ.

เปรอ

[เปฺรอ] ก. บำเรอ. (ข. เปฺรี ว่า ใช้).

เผอเรอ

ว. ขาดความเอาใจใส่ในสิ่งที่ต้องทำ.

ฝากบำเรอ

(โบ) น. ประเพณีที่หญิงชายได้เสียกันเองในเวลาที่ผู้ชายยังอยู่ในระหว่างฝากตัวรับใช้พ่อแม่ผู้หญิง.

รอ

น. หลักปักกันกระแสนํ้า เช่น ทำรอกันตลิ่งพัง.